koopje

Manneke Sneijders is verkocht voor 27 miljoen. Nu ga ik niet moraliseren over dat bedrag en uitrekenen hoeveel kinderen in Afrika of waar dan ook in welk wingewest een goede boterham zouden hebben met zo'n bedrag. Nee, ik ga mijn tevredenheid uitspreken over het feit dat ik dat ontevreden gezicht van S. niet meer op de buis hoef te zien; dat ik niet meer die vragende handjes zie, gepaard aan een arrogant, hen-achtig, klokkend gebaar van het hoofd vanuit de nek, waarbij de liplezer dan de woorden 'wat mot je nou' kan ontwaren; dat ik niet meer geconfronteerd word met de sjabloonzinnen, waarmee S. een wedstrijd na afloop becommentarieerde en waar de communicatieadviezen van afdropen. Nee, Wesley is nu verkocht en ik zou zeggen: rot op en ga voetballen.
freek voor transfers

schoenen

Voor het eerst van mijn leven heb ik werkschoenen gekocht. Ik heb wel gewerkt, maar had daar geen werkschoenen voor nodig. Nu ik een tandje lager door het leven banjer, wel. Voor het sjouwen van stenen, het rollen van trottoirbanden en het stapelen van stoeptegels. Dit alles voor de eeuwigheid in de Ecokathedraal (zie elders op deze blog). Ik ben trots op mijn Maddogs, penetration resistant en met een steel toe cap. Kom daar maar 's om in het onderwijs. Ik hoor er nu echt bij: de mannenwereld.
freek voor trots

Broeken en maten

Ik heb de zinloze gewoonte ontwikkeld om bij het passeren van een viaduct de naam van het kunstwerk te lezen. Soms onthoud ik de naam omdat deze bijzonder is. Soms omdat de naam zo goed past bij het moment. Vorige week had ik beide redenen voor handen om de passage van het viaduct "Broeken en maten" te markeren. Het viaduct ligt tussen Kampen en Emmeloord en daar kwam ik 's middags langs op weg naar Freek. Een aparte naam, "Broeken en maten", dat lijdt geen twijfel.
Die ochtend was ik met mijn nieuwe korte broek langs geweest bij de HEMA. Hij was met zijn maatje L te ruim en moest geruild. M, de M van medium, dat leek me beter. "Doet u mij maar de middelste maat" sprak ik naïef.
- "Die had u al", zei de verkoopster.
"Nee, ik had een large."
- "Ja, dat is de middelste maat voor korte broeken. Ik pak een emmetje voor u".
"Dus een large is middelmaat en en een medium is klein. Hoe heet dan small tegenwoordig?", vroeg ik betweterig.
- "Maar meneer, als u geen extra large heeft en large te wijd valt is medium toch klein genoeg?"
"Zo is het mevrouw. Doet u mij maar medium in uw woorden, wat ik dus small noem, en dan laat ik mijn large achter die u weer bij de mediummaten terughangt. Ik neem aan dat u een MBO-opleiding achter de rug heeft?".
Allemaal bluf mijnerzijds. In werkelijkheid ben ik nooit terug geweest bij de HEMA. Te bang voor de vlotte dames. Ik hoop thuis op een knoopverplaatsing van L naar M wat ik dus claim als een correctie van M naar S. Heeft die vakantie toch zin gehad.

Metz in de kleren

Vriendinnen

Het meisje zit op het talud en kijkt voor zich uit. In de kuil voor haar voetballen de grote jongens maar daar heeft ze geen oog voor. Haar handen spelen met een paar lange grassprieten. Achter haar, boven op de helling vlakbij het speeltuintje, staat haar vakantievriendinnetje, ook tien of elf jaar oud.
"Ik vin dah helemaal niet leuk, hôr, dah je dah vertelt over mij", zegt het meisje boven op de helling tegen de rug van haar vriendinnetje. Ze kijkt naar de grond en verandert van standbeen.
"Wah dan?".
"Nou, dah je dah twee keer zegt of één keer, goed, maar niet steeds weer, hôr", licht ze toe.
Het meisje op het talud heeft geen vragen meer.
Haar staande vriendinnetje is ook door haar tekst heen. Ze wacht nog even of haar wat invalt maar als dat niet gebeurt draait ze zich om en loopt een paar passen weg. Dan draaien de meisje allebei tegelijk hun hoofd om, alsof een regisseur het teken gaf.
"Op de schommel?" vraagt het bovenste meisje. Haar vriendin staat op en huppelt het talud op.

Metz op de camping

onderzoek

Een plaatselijk bericht: de gemeente (Skarsterlân) waar ik woon gaat onderzoeken wat haar ambitie is op het gebied van recreatie en toerisme. Dat doet een onderzoeksbureau en het kost geld. Een wonderlijk onderwerp: het onderzoeken van je ambitie. In het gewone leven denk je daar zelf over na en aarzelende individuen consulteren een mentale therapeut van welke soort dan ook, om wat kijk te krijgen op de levensvraag 'wat wil ik eigenlijk', maar een gemeente? Dit is een ordinaire bestuurderstruuk om een gebrek aan creativiteit te verbergen, lafheid te maskeren, domheid te verdoezelen. Zo'n gemeentebestuur zoekt rugdekking achter en vindt beleid in een rapport. Daarmee kan het weer vooruit, maar ze zijn er niet voor gekozen.
freek voor cynisme

metz is back

Eergisteren waren metz en vrouw bij mij en vrouw op bezoek. Metz en vrouw vieren nog een staartje vakantie. We hebben wat gevaren, gegeten en gedronken. Metz zei dat hij binnenkort weer ging starten met bijdragen op de blog. Gisterochtend dacht ik, dat ik wat moest schrijven over Wilders, Ellian en Jami, maar ik struikelde halverwege mijn stukje, omdat het bloedeloos werd en ging over op de Ecokathedraal, die op mij meer indruk had gemaakt. Maar zie, daar was Metz weer en hij schreef over Wilders, Jami en Ellian. Trefzeker! Goed dat Metz er is. Leve de stad!
freek voor landluft

Aandacht

Na weken zonder was het vanmorgen eindelijk weer zover: radio 1 luisteren. Benieuwd of er wat gebeurd is in Nederland! Om stipt 10 uur schakelde ik in. Het nieuwsbulletin opende met de mededeling dat Afshin Ellian het niet eens is met de oproep van Geert Wilders om de koran te verbieden. Dit is om meerdere redenen een bijzonder nieuwsbericht, ik bedoel: het is om meerdere redenen bijzonder om hier een nieuwsbericht van te maken.
Eerst die Wilders. Elke week roept hij om het hardst iets ergs in de hoop dat de kranten er nieuws van maken en als dat naar zijn geplaagde-jongetjeszin niet opschiet, schrijft hij een ingezonden brief naar de Volkskrant met iets mals. Geen nieuws dus maar de Volkskrant vindt geen nieuws nu eenmaal wel nieuws als er gedonder van kan komen. Zoals l'Equipe in juli vanaf de proloog elke dag op de voorpagina schreef dat er een affaire Rasmussen was, net zo lang tot er een affaire Rasmussen kwam, zo schrijft de Volkskrant elke dag dat er een affaire Wilders is, net zo lang tot iedereen er over praat. Je stookt een vuurtje en zet dan in de krant dat er rook is. Zo luidt kort samengevat de redactieformule van de Volkskrant.
Dan Ellian, de man die als kind in de ketel met eigendunk is gevallen en daardoor het geuren niet laten kan. Hij is al weer een tijdje buiten beeld dus er moest wat gebeuren. Iets doen ligt niet in de lijn van 's mans karakter dus moet het weer een mening worden. Weet je wat, sprak Ellian tegen de spiegel nadat hij de Volkskrant had gelezen, ik bel even het NOS Journaal met een mening. Vinden ze vast fijn. Kunnen ze gelijk in het nieuws verwerken en dan lijkt het net alsof ze wat gedaan hebben ter redactie.
Om elf uur opende het nieuwsbulletin met een ander non item. Om twaalf uur met een bosbrand in Italië maar verdomd, om één uur hing Ellian weer aan het voorspeen. Dit keer met wat meer uitleg over de man. Hij spreekt namelijk als de zelfbenoemde adviseur van ene Jami. En Jami is weer iemand die dermate fanatiek de ex-moslim uithangt dat ik er een kerkgenootschap achter vermoed. Al deze verongelijkte heertjes verbieden gaat wat ver maar een taakstrafje, dat kan toch wel. Twee weken de koran lezen bijvoorbeeld?

Metz luistert radio

stapelen

Gisteren ben ik begonnnen met stapelen. Goedgekeurd door de meester zelve, mocht ik aan de slag in de Ecokathedraal bij Mildam. Samen met Johan, oud programmamaker bij de televisie, die hier al vijf jaar stapelt, ben ik begonnen aan een klinkerpad. Omdat ik vroeg was maakte ik eerst nog een wandeling door de kathedraal. Het bos dampte in de ochtendzon; de stenen bouwsels schemerden als Inca-tempels tussen de bomen. Volmaakte stilte, geaccentueerd door een zingende vogel en een ritselend dier. En deze drukke, ietwat chaotische jongen zat op een steen en wenste niet meer. http://www.ecokathedraal.nl/
freek voor meditatie

spitzburger

De vakantiewoede bereikt deze week het hoogtepunt in ons dorp. Na de pensionades van het voorseizoen, de gezinnen en het trendy volk van enkele weken geleden, komt nu het Salou-publiek het dorp verrassen. Boten met ghettoblasters, zwarte Golfjes met idem dito, spoelen hier aan. 's Nachts wordt er veel vernield, met bierflessen gegooid en een autorace in de smalle dorpsstraat gehouden. Mijn plantenbakken zijn gejat en daar kan ik niet tegen. Je blijft er met je poten vanaf. Ik ben het dorp rondgefietst om te kijken of ik ze ook ergens provocatief bij een boot of tent zag staan. Als dat het geval was geweest, had ik doodschoppen verkocht. Gelukkig waren ze waarschijnlijk in de sloot gegooid.
freek voor orde.

jarig

Vandaag is mijn vader jarig. Drieënnegentig. Net als vorig jaar op zijn verjaardag, ligt hij in het ziekenhuis. Zijn longen zijn kapot. Om tien uur 's ochtends vieren wij zijn feestje. Net als vorig jaar zal mijn vader zeggen dat hij hoopt dat dit zijn laatste verjaardag is. Ik hoop dat met hem, want de beresterke kerel van vroeger, ligt nu benauwd aan slangetjes te overleven. Vroeger kocht ik voor zijn verjaardag een feestelijke doos sigaren. Nu krijgt hij een fruitmand met zacht fruit.
freek voor familie zaken

leve de natuur 5

In augustus wordt het licht anders, het wordt bruiner, Rembrandtieker en geeft meer glans en relief aan de planten in de tuin. Het meedogenloze van juni en juli is verdwenen en zachtheid is er voor in de plaats gekomen. Gisteravond ervoer ik dat tot in mijn botten, toen ik met mijn vrouw,van de zon weg voer over een rimpelloos meer: stil en goudbruin de wereld, Nescio. Misschien heeft mijn liefde voor dit licht ook te maken met de omstandigheid dat ik vroeger als roodharige met een papierwitte huid, als een slak wegkroop van het zonlicht, terwijl mijn maten, glimmend van de olie, zich wentelend lieten bakken, om 's avonds te pronken voor het vrouwvolk. September was mijn oogstmaand.
freek voor natuurbeleving.

Afonso Alves

Aan de vriendin van Afonzo Alves zag ik dat hij niet lang voor mijn cluppie Heerenveen zou spelen. Zij was, zoals Brederode in zijn Groot-Liedboek eens dichtte: 'geborst, gebuikt, gebild en louter in de vang'. Dus een prachtvrouw, een grotere stad, een zwoelere temperatuur waardig.
De Scandinavische spelers van mijn club hebben allemaal een vrouw/vriendin van het type aardige, modieuze secretaresse; zij zullen dus allemaal braaf hun contract uitdienen. Maar Alves spijbelt, komt niet meer opdagen en zal ongetwijfeld vertrekken naar één of andere stad met allure en mondaine entourage. Zijn vriendin verdient het.
freek voor het grote geld

De verleiding

...Bar des Passions, Buis les Baronnies...

Metz fietste gewoon door

Rabobank

Ik ben klant van de Rabobank, want ik heb een huis en een hypotheek. Decennia lang stort ik geld op hun rekening en mag in ruil daarvoor een beetje onbezorgd wonen. Ze kennen me dus.

Dacht ik. Totdat ik een uitnodiging kreeg voor een adviesgesprek. Dat is nieuw, want ik heb altijd geruisloos betaald. Ik stemde verrast in en kreeg twee dagen later de bevestiging en een boodschappenlijstje. Of ik maar mee wil nemen: geldig legitimatiebewijs, een recente salarisstrook, huidige verzekeringspolissen, de WOZ-waarde van de woning en de kentekenpapieren van de auto. Vooral die kentekenpapieren intrigeren mij. Ik kom met een volle schoenendoos bij de Rabobank kantoor Joure. Ik doe mijn nette kleren aan, want ze kennen me nog niet.
freek voor hypotheken

Bertje, Bertje

Koenders zit natuurlijk fout en dat zal uitgemolken moeten worden. Van CDA tot PVV tuimelen ze over Bert heen. Die aardige gedachte 'het akkoord van Schokland' is al lang verzuurd en verschimmeld. Het geld is dus niet alleen oneigenlijk betaald zonder aanbesteding. Het is nu ook waardeloos geworden. Nu schijnt Bertje te denken dat M. Verhagen achter het aanjagen van deze hetze zit. Dat is geen onlogische gedachte. Verhagen heeft een jezuietenkop, dus met de streken zal het ook wel goed zitten. En wie Verhagens geiligheid heeft gezien om minister van Buitenlandse Zaken te worden, acht hem tot alles in staat, om dat te blijven ook. En Bert is dan wel hinderlijk als inwonend minister op zijn departement. Bertje heeft een beetje pech dat Verhagen hem een toontje lager wil laten zingen en dat het zomer is.
freek voor politics