Vete

De sluimerde vete tussen Riemer en  voorzitter Robert van mijn club, dreigde te worden gesust. Beide partijenen hadden vergezeld van twee secondanten, als ware het een duel, met elkaar afgesproken en beide partijen lieten na afloop van deze ontmoeting weten dat ze nog niet waren uit gebakkeleid, maar dat een vervolggesprek in de rede lag.
Nu laat Riemer uitlekken dat hij a.s. woensdag niet meer komt opdagen omdat zijn standpunt over de foute koers van de club voldoende bekend is.
Riemer gaat er dus van uit dat een gesprek alleen zin heeft als hij gelijk krijgt.
Een echte winnaarsmentaliteit.

freek

haar

Mijn club deed dit weekend de Amsterdamse 'Danny de Munck-bluf ' even in elkaar zakken door in de opgefokte Arena, Ajax op 1 -1 te houden, maar dat terzijde. Ik wilde het hebben over een Ajaxspeler:Lasse Schöne.

Lasse kwam als jongetje uit Denemarken bij mijn club om betaald te voetballen. Woonde in gastgezin in Luinjeberd, waarmee hij nog steeds warme oom en tante contacten heeft. Speelde een jaar of vier bij mijn club en werd toen weggestuurd. 'Hij mag gaan en staan waar hij wil', zei de toenmalige voorzitter Riemer en uit deze exitwoorden sprak geen waardering, maar een veroordeling.
 Lasse liet zich niet kisten en kwam na omzwervingen bij Ajax terecht en speelt daar de ene gewonnen wedstrijd na de andere. In ons prachtblad (sinds 1752) liet hij zich ontvallen:'Ik had lang haar en dat paste toen niet bij de club. Maar ik kan me niet voorstellen dat ik door mijn kapsel niet geslaagd ben bij de club'.
Ik kan me dat wel voorstellen, Lasse, sterker nog, ik weet uit betrouwbare bron dat Riemer je kapsel maar niks vond, dus het was knippen of vertrekken.
Je vertrok.
En mijn club behield haar frisse plattelandsimago. 
Om je nu nog voor te schamen!

freek

Gesodemieter

Sinds het voortdurende geëtter van van der Velde cum suis, gaat het steeds beter met mijn club. Er wordt weer gewonnen en dat kan Riemer niet zeggen. Langzaam verliest hij ook hier terrein, nu er diverse inkijkje op zijn handel en wandel zijn gegeven en het zal niet lang meer duren of hij meldt zich rancuneus bij FC Groningen of PEC Zwolle voor scouting- en andere diensten.
Dan zijn we nog niet uit de brand, want kille saneerders zijn geen bouwers zegt ons de managementliteratuur, dus ook Veenstra zal binnenkort zijn hielen lichten. Dat zal wel opnieuw gedoe geven, want het besturen van een voetbalclub is oorlog.

freek

Derksen

Mijn club wordt gegijzeld door ene Derksen, een onfatsoenlijke, kleinzerige man met psychopate trekken. Alhoewel hij zich kleedt en uit als een buitenstaander van het old boys netwerk, wat de voetballerij op bestuursniveau is, staat hij pal voor de, vroeger, grootste alleenheerser in dit echalon: van der Velde. Ik plaats deze ex-voorzitter met stip boven de oude, wijlen, van Praag  van Ajax en de van der Heerik van Feyenoord. Potentaten in de voetballerij hebben in de eerste plaats geld, om zo'n plaats te bemachtigen en in de tweede plaats de geldingsdrang van een bronstige stier.
Ze zijn zeer aimabel in de omgang, maar leg ze niet een strobreed in de weg, want dan ben je de pineut. Het rechtse levensgevoel doet verlangen naar zo'n  sterke alleenheerser, dus ze krijgen altijd de handen van het volk op elkaar.
Dat die Derksen, die zich graag laat voorstaan op zijn losse rock 'n roll levenstijl, zich als schutspatroon opwerpt van de autoritaire krachten in de sport en alle onder-de-gordel-stoten gebruikt om zijn gelijk te krijgen, toont zijn eigen grote hang naar macht aan.
Gelukkig is die Derksen een klein mannetje met een beperkt repertoire, maar anders zou hij gevaarlijk zijn.

freek

Riemer 3

Wat zich bij mijn clupje afspeelt is het klassieke voorbeeld uit de managementliteratuur over de valkuil van een oprichter/ eigenaar/ directeur van een bedrijf die de leiding moet overgeven aan een opvolgende directeur.
Hij kan dat niet; heeft het bedrijf opgebouwd, kent het in alle vezels, het is zijn kind, hij kan het niet loslaten. Zo gebeurt het tenminste bij de oprichter/eigenaar/ directeur, die niet  voldoende heeft nagedacht over de psychologische gevolgen voor hem van zijn retireren.
Dingen worden anders gedaan; je kind wordt gekwetst!
Het zit even tegen: je kind dreigt te worden vermoord!
Riemer is een vader die zijn kind niet laat verkommeren door voogden, die 's avonds gewoon naar hun eigen gezin gaan. Hij zou zo graag willen dat zijn kind een beetje op hem blijft lijken.
En hij beseft niet dat hij een illusie achterna jaagt!

freek (fj.faber@hetnet.nl)

Riemer 2

'The Batlle of the Bulge' is losgebarsten binnen mijn gezellige, sportieve plattelandsclubje. Robert heeft zijn knopen en medestanders geteld en is tot de aanval overgegaan. Dat heeft me hier een lawaai gegeven. Riemer zat meteen op de antenne van de media en speelde de vermoorde onschuld. 'Zuigen en negatief zeiken? Welnee, goedbedoelde adviezen waren het!  Naast dit vertoon van altruïsme speelde hij ook de sentimentele kaart. 'Wat viel hem dat tegen van een jongen die hij zelf nog had opgeleid!  Hier kreeg Johan, compaan van Robert, een aai en een ram voor zijn harses.
Ik weet niet of Riemer dit gevecht van Robert gaat winnen. De voorgangers van Robert waren sneller in de coulissen verdwenen. Robert heeft toch een soort ijzerenheinige hardnekkigheid.
Wat zijn nek kan kosten is de 'opstand der horden'. Internet en ons prachtblad worden bestormd door het gemobiliseerde landvolk dat Riemer, de landsaard en het mooie verleden in alle toonaarden bezingt.


Freek Faber

Riemer

Afgelopen zaterdagavond was ik een tijdje in ons dorpscafé
Het was gezellig.
Halverwege de avond kwam de kastelein binnen. ' Twee, twee verloren ', mompelde hij tegen mij en nam de schaal met bitterballen van zijn vrouw over.
Ik wist waar het over ging: zijn en mijn club. Ik had de wedstrijd laten schieten, vanwege gebrek aan motivatie en de kou, in die volgorde.
Het is ook hommeles bij de club; dat zit zo:
We hadden Riemer, die heeft de club grootgebracht en had bij zijn afscheid in 2006 zich moeten laten fêteren als benoemd erevoorzitter, een borreltje moeten drinken na afloop van elke thuiswedstrijd en dan naar huis. Kortom: de Grand Old Man spelen die genoeglijk toekijkt hoe het jonge grut het er van afbrengt.
Maar... .
Riemer zorgde er voor dat zijn oude makker Koos voorzitter werd, keek over zijn schouders mee en Koos vertrok daarom in 2007. Daarna kreeg Yme, ook oude maat,  het voordeel van de twijfel. Yme hield het wat langer uit, onder de foeterende Riemer en vertrok met bonje in 2010. Toen kwam Robert. Die moest de financiële puinbak opruimen, deed dat voortvarend maar bot en kwam ook onder schot te staan van Riemer.
Robert gaat dus straks ook weg en Riemer blijft nog een poosje.
Wee de volgende!

freek