Ben er weer.

De zomerterreur met z'n tientallen decibels is bijna voorbij, het jonge zeilvolk is weer braaf aan het studeren, de feestbungalowtenten bij de kampeerboer zijn opgepakt en onze kroegbazen gaan binnenkort naar de Turkse kust om drie weken bij te komen.
Het dorp en ik blijven goddank alleen achter en verwachten de stille herfst en winter.
Tijd om weer aan mijn blog te beginnen.

freek

Cyclus

Mijn regelmatige cyclus, hapert in de komende zomermaanden. Het stokt vanwege warme dagen, geen zin, of een korte vakantie. De routine , om elke dag een stukje te schrijven, wordt dan een last en dat is niet de bedoeling. Vanaf heden, kan men niet meer van mij op aan, maar dat zal in september weer anders zijn.
Men mag mij wel schrijven.


freek

Frankrijk

Mijn kleinzoon is met zijn ouders op vakantie. Naar Frankrijk. Kleinzoon had in groep 1 van veel vriendjes gehoord, dat ze ook naar Frankrijk gingen. Hij kwam opgelucht thuis; kon hij mooi in Frankrijk met zijn vriendjes spelen.


freek

kies

Gisteren naar de stad van Metz geweest om een kies te laten trekken. Erik is sinds 1970 mijn tandarts en dat wil ik zo houden tot het stopt. Hij kent mij immers van verstandskies tot snijtand en ook anderszins is hij van mijn lek en gebrek op de hoogte. Omgekeerd is dat minder het geval, omdat onze gesprekken moeizaam verlopen. Ik ben al blij, als ik met open mond een vraag van hem kan beantwoorden en kom niet toe aan een tegenvraag, want dan giert de boor al weer.

Wel weet ik dat Erik en zijn familie iets verschrikkelijks is overkomen; een zoon is op jonge leeftijd verdronken. Ik heb hem toen een briefje geschreven, maar daarna hebben we het er nooit meer over gehad.



freek

bloei

Hoe was het ook al weer: meimaand groeimaand, juni bloeimaand?

Ik denk dat het zo is, want eerst komt groeien en dan bloeien, toch?

In elk geval is mijn tuin in juni op z'n volst. Omdat ik een halfwilde tuin heb, zijn snoeien en wieden moeizame begrippen. Wat moet weg en wat kan blijven staan?

Het doet me denken aan het nest jonge katten dat onze toenmalige huiskat in het diepe verleden wierp. Alles poesjes zou ik, manhaftig, een pijnloze, geruisloze dood laten sterven in een bakje lauw water, op één na. Achteraf, twee gruwelijkheden op een rij: eerst de keuze van de overlever, dan het doodmaken van de achterblijvers. Ik heb het gedaan en met spijt achteraf. Eerst slecht geslapen en nu droom ik nog wel eens van dat wriemelde grut in de handdoek, dat ik onder water hield in de gootsteenbak.

freek

Twee

Ik liep met Bijke door het hekje naar onze tuin, toen er plotseling in plaats van één, twee stabijhondjes naast mij liepen, die meteen begonnen te dollen; één kluwen stabij. Waar de andere stabij plotseling vandaan kwam, was mij een raadsel; ik neem de bijbel niet letterlijk als de schrijver het over 'de wonderbaarlijke vermenigvuliging ' heeft. De andere stabij, toch wel iets ouder dan Bijke, liep stoeiend mee naar de achterdeur, plaste familiair op het grasveldje en wou ook mee naar binnen. Dat kon niet, dus ging ik met de twee stoeiende honden weer terug naar het tuinhek. Er was geen eigenaar te zien en onze nieuwe vriendin had het best naar haar zin. Toen kwam een blonde jonge vrouw op een fiets om de bocht racen. Ze had een koksjasje aan. 'Oh, ze is hier', riep ze opgelucht en stapte af. Het was mijn nieuwe buurvrouw, van een paar huizen verderop.'We raakten aan de praat.

'Ik ben rattenvanger',zei ze, 'ik vang muskusratten en de hond gaat altijd mee , om te leren mij te helpen. Ik keek er van op; een jonge vrouw die vrijmoedig meldde dat ze rattenvanger is, in dienst van het waterschap.'Maar je koksjasje dan', zei ik. Ze pakte haar hond resoluut bij het nekvel. om de riem vast te maken en zei 's Avonds sta ik in de keuken bij ....' .(dat is mijn buurman kroegbaas) En weg fietste ze.
"Nou doei'.

freek

Sport

Ons prachtblad (sinds 1752) bericht ook over sport. We vinden een boeiend verslag van een kickboksgala in de openlucht en volgen de verslaggever in zijn verslag van de wedstrijd tussen Anne Kamminga (tien jaar) en Felicia Knaap (negen jaar) De dames kwamen op, onder de klanken van Fuck You van Lily Allen meldt onze reporter Het siert hem, dat hij in zijn verslaggeving een tikje afgrijzen, een spoortje deernis laat zien. Ik citeer het slot van zijn stuk integraal:


'Mep er op meiden', roept iemand uit het publiek (1500) En aldus geschiedt. Dat wil zeggen: Anne mept als een bezetene. En nóg een rechtse en nóg een rechtse. Felicia is kansloos en slaat na een minuutje vechten haar bokshandschoentjes voor de ogen, maar het kunstleer dept de tranen niet. Vader Michael legt zijn grote handen op haar schouders, maar zijn dochter is ontroostbaar. Eigenlijk zou ze nog twee keer één minuutje moeten, maar de scheidsrechter oordeelt dat het mooi geweest is. Anne heeft iets te hard geslagen.'


Ik wou dat ik sterk was en vader Michael in het donker tegenkwam.


freek

Coke

Ons prachtblad (sinds 1752) verraste mij weer met een spannend bericht: in Oosterwolde heeft de politie per abuis aan een vrouw, die eerst gearresteerd en later vrij gelaten werd, naast haar administratie en telefoons, ook haar cocaïne teruggegeven, 3.9 gram om precies te zijn.

Een berichtje om te glimlachen en voor Rechts om kamervragen te stellen, maar het is nog niet afgelopen met de verslaggeving in ons blad, want de wakkere reporter heeft de 'benadeelde' vrouw om commentaar gevraagd. Nou, daar komt het: ' Het zakje coke lag er gewoon nog in. behoorlijk schandalig... '. Humoristisch en toch leuk, maar het bericht gaat nog verder, want ook haar advcaat komt aan het woord, die natuurlijk meteen, verontwaardigd, de officier van justitie heeft gebeld, om dit feilen van de politie aan de kaak te stellen en zijn finest hour beleeft, door ferm te stellen: ' Ik heb met de officier afgesproken, dat zij de drugs gewoon naar het bureau mag vervoeren...'.

Toen ik dat gelezen had, konden ze me wegdragen.

freek

Koolmezen

'Honderd jonge koolmezen dood', kopt ons prachtblad. (sinds 1752) Uit het bericht valt op te maken dat op Vlieland 21 nestkastjes zijn vernield, met bovenstaand gevolg. Ons blad weet verder te melden dat 'de politie op Vlieland niet denkt dat de eilanderjeugd verantwoordelijk is. Zij gaat ervan uit dat kinderen het tijdens een schoolreisje hebben gedaan.'
De politie van Vlieland heeft de speurzin ingeruild voor de 'Wilders-doctrine'.

freek

Bezoek

Op de voorpagina van ons prachtblad (sinds 1752) staat een intrigerende foto. Het college van B. en W. van Heerenveen wordt tijdens haar collegevergadering verrast door twee buikdanseressen, in het kader van één of andere actie. Op de foto zitten een aantal middelbare heren naar twee vrijmoedige buikdanseressen te kijken. Daar is niks mis mee als er maar begeerte of pret of passie valt te ontdekken.
Dat is niet het geval. De middelbare heren (burgemeester en wethouders) kijken uiterst serieus en hun lichaamstaal doet hetzelfde vermoeden: de benen over elkaar geslagen, de handen gevouwen voor het kruis. Hier wordt niet genoten maar gezondigd, alsof een zwaar gereformeerde dominee aan het eind van zijn preek met hel en verdoemenis dreigt.
Het lijkt een metafoor voor besturen; de werkelijkheid is grillig, onverwacht en speels, bestuurders nemen besluiten binnen vastgestelde kaders.

En dat botst, zoals op deze foto..


freek

Bijke 8

Wat kan Bijke de stabijhond van 11 weken alzo. Ten eerste, ze kan gaan zitten op commando. Ten tweede: liggen op bevel heeft ze ook onder de knie en tenslotte, meelopen aan de lijn, zonder te trekken gaat al een beetje.
Dit alles uiteraard tegen een beloning van een snippertje hondenkoek.
Nu nog apporteren, blijven liggen terwijl ik boodschappen ga doen en in ons meer zwemmen.
Braaf Bijke, braaf.


freek

Prakkizeren

Ik voer met de ms Dikkop (13 pk) over de wateren en Bijke voer met mij mee. De zon warmde, maar brandde niet. De lucht bewoog, maar woei niet en ik zag dat het goed was. Als kind las ik een stripverhaal waarin een dode Vikinghoofdman in een Drakar werd gelegd, die van de wal werd gestoten en dan langzaam de horizon en de lage zon tegemoet voer. Die laatste schitterende tekening blijft me bij.
En ik moest denken aan Gerrit Achterberg, die eenzelfde beeld gebruikte toen hij dichtte:

Aan het roer die avond stond het hart
en scheepte maan en bossen bij zich in
en zeilend over spiegeling
van al wat het geleden had
voer het met wind en schemering
om boeg en tuig voorbij de laatste stad.

Ik voer met de ms Dikkop (13 pk) over de wateren en soesde deze gedachten en herinneringen

freek

Mission

In 1965 had ik de boeken van Jack Kerouac gelezen en wilde ook wel wat. Daarom ging ik met dertig gespaarde guldens op weg. Naar Londen om tegen atoomwapens te protesteren en misschien nog verder. Het liften ging moeizaam en de overtocht Oostende/Dover (retourtje voor de zekerheid) sloeg een gat van vijfentwintig gulden in mijn budget. In de avondzon liep ik langs een weg richting Londen. Er was een file naast mij en mensen in de file zijn zelden zo genereus om voor een lifter te stoppen. Als je stopt trekt de file net op en je hebt al de pest in over je slakkengang.
Bij mij stopte na enige uren toch een auto; een Ford Anglia. De slordig bebaarde eigenaar praatte honderd uit over Londen, zijn stad, en zijn werk. Hij runde een slaapopvang voor daklozen. Toen ik hem vertelde over mijn magere budget, was hij meteen bereid mij op te nemen in zijn daklozenpension. Ik sliep die nacht in een zaal met pakweg dertig rochelende oude zwervers.

Vier jaar later schreef Ralph Mc Tell zijn lied Streets of London', met daarin de strofe 'Have you seen the old men, outside the Simons Mission... '
Ik bleek geen Kerouac te zijn, maar die oude mannen voor de Simons Mission heb ik gezien, sterker nog, ik heb met ze geslapen.


freek

Reizen

Gisteren heb ik de wereld verkend, te beginnen in het Schar een groot petgaten en rietlandengebied ten oosten van het Tjeukemeer. Zo'n tweeëneenhalfuur gelopen en twee mensen tegengekomen. Wel veel vogels gezien en het hoempende geluid van de roerdomp gehoord. Daarna ben ik de zandgronden van Friesland opgereden en op de Dellebuursterheide een beetje gekuierd en een tukje in de zon gedaan. Tenslotte naar het 'Lege Midden' getuft, waar Friesland vroeger 's winters altijd onder water liep en waar ik tussen de meren, de wind om mijn kop wilde voelen.
Daarna naar huis.

freek

Week

Nu Wilders en zijn trawanten met veel geraas de toekomst van Nederland denken te gaan bepalen, wordt het tijd om nog eens met enige nostalgie aan Rita te denken.
Als geheugensteuntje heb ik daarom de website vanTON erbij gepakt.
En op de website leest men dat Rita nog steeds bezig is met de opbouw van TON en overal enthousiaste mensen ontmoet. Zelf houdt ze een weekboek bij op de website van TON. De eerste zin van het laatste weekboek luidt:' Het is weer weekend, dus dat betekent weer een nieuwe 'Week van Rita'; het was een heel drukke en bewogen week... .'
Uit de zin blijkt dat Rita de zuster is van tante Betje.


freek

Smoesjes

Omdat ik me waarschijnlijk ooit op een maillijst heb gezet, word ik gebombardeerd met mailtjes van PvdA hotemetoten. Wouter Bos spreekt mij redelijk toe en vraagt om die redelijkheid ook bij vrienden en kenissen onder te brengen. Jan Pronk mailt mij bars en dreigt, dat, als ik niet ga stemmen, het grootkapitaal het voor het zeggen krijgt. En drie rebelse meiden mailen mij met de kop:'Geen smoesjes, ga stemmen!'
Van Wouter kan ik hebben dat hij mij routineus aanspreekt; over Jan zijn bombastisch taalgebruik moet ik glimlachen, maar de drie meiden klik ik na het lezen van de kop weg. Ik laat me niet door die juffrouwen Ooievaar de les lezen. De oude bevoogdende PvdA in een modern jasje.
Na enig slikken, vanochtend toch maar weer op mijn partij gestemd.


freek

Soortgenoten

De ms Dikkop (13pk) voer met een snor voor de boeg door de Friese meren en sloten. Het zonnetje blikkerde in het water en overal voeren mensen in of zaten aan het water. Vrouw en ik hadden als passagiers, naast Bijke, zoon en schoondochter aan boord. Schoondochter is mooi volzwanger en haar blote bolle buik ving de zonnestralen aan alle kanten op. Zo nu en dan was er kontakt met de wal als we langs een koppeltje voeren, waarvan de vrouw ook zichtbaar zwanger in haar bikini zat te zonnen. De duimen gingen dan wederzijds omhoog.
Het was een vruchtbare dag.


freek

Er op uit!

Hemelvaartdag en Pinkstermaandag zijn vanouds dagen voor het zwaarchristelijk volksdeel om er straffeloos op uit te trekken. Dat is in ons dorp te merken. Hele gezinnen in vrijetijdsbroek trekken vrijetijdskuierend door onze dorpspstraat. Elk gezinslid heeft een kapitaal ijsje om aan te likken, meestal softijs. Jongeren uit het gezin, die al bij een baas werken, mogen ook graag met een blikje bier lopen. Naast het young and beautiful zeilersvolk, is deze christelijke tak van onze eenheidsnatie een belangrijke bron van inkomsten voor onze lokale middenstandseconomie.

freek

Beelden

Ik zag ze op internet. Beelden uit de Tweede Kamer. Minister Koenders loopt op mijnheer Marijnissen af en zegt wat tegen hem. Marijnissen maakt een 'weggebaar' met zijn hand. Koenders maakt daarop aanstalten om weg te lopen, maar bedenkt zich, keert een stap terug en zegt nog wat tegen Marijnissen, die grijnzend voor zich uit kijkt. Dan vertrekt Koenders uit de Kamer.

De ondertitels zijn als volgt: Marijnissen noemt Koenders een 'flapdrol'. Koenders pikt dit niet en vraagt om interventie van de voorzitter, mevrouw Verbeet. De voorzitter zegt dat Koenders maar beter minder moet luisteren en de andere kant op moet kijken. Koender gaat door met het beantwoorden van vragen en verlaat daarna, via Marijnissen, de Kamer.

In de uitsmijter van NOVA droeg mevrouw Kant, solidair tot in haar botten, een steentje bij door Koenders schetterend: 'kinderachtig' te noemen.

Zo hebben de SP en mevrouw de voorzitter weer bijgedragen tot de verheffing van het debat!

freek

Trekken

We zitten bij kennissen in de tuin, drinken koele witte wijn en geven onze ogen de kost. Kennissen wonen in een herbouwde boerderij aan de boorden van ons meer. Boerderij staat ook langs een polderdijkje waar vroeger meer boerderijen stonden, maar de streek is langzamerhand verbungalowd. Kennissen vertellen over een voorval van jaren terug. Naast hun perceel stond een kapitale stelpboerderij, die ook nog op de monumentenlijst stond. De eigenaar, boer in ruste, wilde graag iets moderns, maar de beschermende regelgeving stond dit verlangen van hem in de weg. Toen heeft boer op een ochtend de tractor gepakt, de muren omgetrokken en de binten naar beneden gehaald. Het monument was plotseling een ruïne geworden. De gemeente was laaiend, zo het zich eerst liet aanzien, maar gaf twee jaar later vergunning voor de bouw van een foeilelijke bungalow, die nu rechts van de boerderij van kennissen staat.



freek