Posts tonen met het label raceneef. Alle posts tonen
Posts tonen met het label raceneef. Alle posts tonen

29 september 2007

Morgen


Ian Dyk, ofwel neef Jan, reed vandaag voor Australië de kwalificatiewedstrijden die bepalen op welke positie hij morgen mag starten voor Australië in de A1GP. We spreken over Zandvoort, en dat hoort tegenwoordig thuis in het rijtje Mexico, Shanghai, Sydney, Durban. In de eerste ronde werd hij door een tollende Amerikaan van de baan geduwd (boven in beeld: het retour brengen van de auto op de baan). Daarmee was ook een goede kwalificatie direct van de baan. Ian start morgen als 14e (van de 22) in de sprintrace en als 16e in de lange wedstrijd. Vanaf 14.00 uur op RTL7. U hoeft niet te kijken, dat doe ik wel. Hieronder de beelden achteraf, Ian achter de pits, een beetje opgebeurd door familie overzee. Dat helpt hopelijk tegen knorren over die Amerikaan. En een betere dag morgen.



Metz in Zandvoort

26 juni 2007

We gaan naar Zandvoort

...Ian Dyk...

Neef Jan zal in het seizoen 2007-2008 de Australische racewagen besturen in de A1GP! Groot nieuws, vooral omdat hij in de laatste race lelijk crashte. Maar Dijken zijn sterk, hoor. Ze zijn trouwens wel meer maar daar ga ik het nu niet over hebben.
De A1GP begint na de zomer. Op 30 september doet het circuit Zandvoort aan. (Die zin had ik al heel lang klaar liggen).

Metz gaat naar Zandvoort

30 april 2007

Korte race



Alle spanning afgelopen weekend rond de afsluiting van de voetbalcompetitie, viel in het niet bij de schrik rond het ongeluk van neef Jan. Reeds in de eerste bocht van de A1-GP-race op het circuit van Brands Hatch, reed de wagen van Tjechië onze pechneef aan. Ook in Shanghai, twee weken geleden, werd Ian Dyk aangetikt en moest de strijd staken. Gelukkig zitten alle botjes nog op hun plekkie. De enige blessure dit hem dit seizoen parten speelde, liep hij op toen hij na de race in Mexico bij het uitstappen over een betonnen randje struikelde.

Metz kijkt televisie

07 april 2007

Een grote dikke deur

Toeval bestaat. Terwijl kleinburgerlijk Nederland zich spinnijdig maakt over een buurman met twee paspoorten, daarbij een brede beweging vormend van oude wijk tot eengezinswoning, van Jan Marijnissen tot Geert Wilders dus, terwijl deze heren verbaal haasje-over doen met blufpraat vol extra dikke plussen voor de Nederlander die het land van ooit niet meer kennen wil, op precies dát moment vraagt mijn Rotterdamse tante Elly uit Australië aan Hubertus D. Verijzer van de Consulaire Afdeling van de Nederlandse ambassade in Sydney, hoe dat toch zit met de nationaliteiten van haarzelf en haar nakomelingen, waaronder haar kleinzoon Ian die zo hard kan autorijden? Zij heeft ooit haar Nederlandse nationaliteit ingeleverd en dat zint haar eigenlijk niet. Aan meneer Verijzer schrijft ze:

Persoonlijk heb ik destijds jarenlang een "one-man-crusade" gevoerd om mijn nederlanderschap te behouden en daarbij Australisch citizenship te verkrijgen, om de eenvoudige reden dat niemand zijn achtergrond kan verloochenen maar dat het wonen in een ander land nieuwe verplichtingen met zich mee brengt. Door omstandigheden heb ik uiteindelijk moeten naturaliseren. Ik dacht dat me dat niet zo veel zou doen, maar dat is niet waar. Er valt een grote dikke deur achter je dicht.

Tante Elly is intussen de tachtig gepasseerd. Haar dochter en haar zoon, beiden vijftigers, en ook haar kleinkinderen waaronder dus de snelle neef, bezitten nu alleen de Australische nationaliteit. Maar hoe zit dat eigenlijk met hun aanspraken op de Nederlandse nationaliteit? Dat wil tante Elly nu wel eens weten.

Toen ik dat met mijn dochter besprak zei deze dat tegenwoordig kinderen die in Australië geboren zijn van een Hollandse vader naast hun Australische nationaliteit ook de Nederlandse kunnen krijgen, maar kinderen van een Hollandse moeder niet. Dit zou een Nederlandse wet zijn. Mijn oren flapperden. Is dit heus waar? Ik zou het zeer waarderen als U mij hierover zou willen inlichten.

Met veel dank,
Elly Dyk


Meneer Verijzer stuurde haar een e-mail met het adres van een internetsite van de ambassade, gevuld met relevante informatie, waaruit blijkt dat er kansen zijn dat haar nakomelingen alsnog de Nederlandse nationaliteit kunnen verkrijgen.

Geachte Heer Verijzer,

Veel dank voor Uw e-mail. Intussen heb ik de genoemde website eens bekeken en daarmee is mijn vraag bijna beantwoord. De kwestie is deze: mijn zoon als Nederlander trouwde een Australisch meisje. Als zodanig kwamen zijn kinderen dus in aanmerking voor dubbele nationaliteit. Dat is duidelijk. Mijn dochter daarentegen trouwde met een Australiër en ik vermoed dat zij toen onder de Australische wet viel. Is dit zo? Een van haar zonen wilde altijd graag de Nederlandse nationaliteit hebben omdat hij veel reist (doet op dit moment een extra cursus aan de universiteit in Mexico City), maar hij is nu alweer 26 en dat zou waarschijnlijk toch al te oud zijn.
Nog even een opmerking: Uw website ziet er bijzonder goed uit. Nederlanders kunnen blijkbaar nog wel wat! Jl. Zaterdag bv. was er hier in de Blue Mountains een concert van zes leden van het Brandenburg Orchestra. Zij speelden op speciale oude instrumenten en die vereisen een speciale techniek. En waar hadden drie van deze spelers dat geleerd? In Den Haag!


Nogmaals veel dank,
Elly Dyk


Nu krijgt meneer Verijzer er nog meer zin in. Hij is de Nederlandse paspoorten voor de Australische Dijken al bijna aan het stempelen.

Geachte Mevrouw,

Graag dank ik u voor uw opmerking in de derde alinea. Deze heb ik even laten circuleren bij de Consul-Generaal en de Consul. Zullen zij ook waarderen.
V.w.b. uw dochter graag het volgende. Indien haar kinderen zouden zijn geboren na 1 januari 1985 dan hebben zij, aannemend dat uw dochter Nederlandse is op dat tijdstip, krachtens de wet (uiteraard naast de Australische) ook de Nederlande nationaliteit. Er is een verandering van de wet op handen waardoor het mogelijk zal worden dat onder bepaalde omstandigheden kinderen geboren voor 1 januari 1985 ook de Nederlandse nationaliteit zouden kunnen krijgen. Dit is echter nog niet officieel.

Met vriendelijke groet,
Hubertus D. Verijzer
Consulaire Afdeling



Het is nog niet officieel en het zal er ook wel niet van komen (Ian is meer in rondetijden geïnteresseerd dan in paspoorten), maar de mogelijkheid prikkelt de fantasie. Ik zie een rossige Australische autocoureur winnend over de streep gaan, handje in de lucht, met in zijn achterzak een Nederlands paspoort. Dat hij lekker niet inlevert! Voor een extra dikke plus.

Metz telt paspoorten

26 maart 2007

Snelle neef (2) - medaille

...Mexico, 25 maart...

Het zal u niet interesseren - autoracen was tot voor kort ook voor mij een reden tot wegkijken - maar nu neef Ian meedoet zit ik met rugzweet voor de buis. Neef Ian werd derde bij de sprint (hij staat links op de foto) en achtste van de 22 bij de grotemannenwedstrijd. Grote neef dus.

Metz kijkt televisie

16 maart 2007

Snelle neef

... Jan Dijk...

Alle mannen uit mijn schoonfamilie, Dijk geheten, hebben een problematische verhouding met de auto. Ik tel een schoonvader, een overleden opa, een overleden oom, twee zwagers en twee neven, waarvan één woonachtig in Australië. Deze Dijken hebben stuk voor stuk de onhandige neiging om achter het stuur in slaap te dommelen. Zo niet Ian Dyk, zoon van de Australische neef. Zondag 25 maart rijdt hij voor Australië de A1-GP-race in Mexico. Live te volgen op televisie. Daar val je echt niet bij in slaap.

Metz kijkt televisie