laatste keer

Zaterdag gingen we voor de laatste keer met de m.s.Dikkop (13 machtige p.k's.) het water op. Volgende week wordt de Dikkop eruit getakeld, afgespoeld en onder dak opgeborgen; warm en droog de winter in. We waren bijna alleen in de wijde omgeving van water, weilanden en verre kerktorentjes, maar niet helemaal. Er waren meer mensen die deze kans aangrepen. We stalen met z'n allen zomertijd op deze oktoberdag. Koesterend in het zonnetje voeren we naar Sneek; zaten op een terras en waarschuwden daarna een brugwachter, die even later op de fiets aan kwam peddelen en ons voor twee euro de toegang tot Sneek verschafte. We voeren door de stadsgracht naar het oosten, om via het Sneekermeer huiswaarts te keren. De tuin lag er mooi bij in de herfstgloed.
freek voor bokbier

Bruine auto's

Onlangs keerde ik de doos met oude Dinkey Toys om en verdomd daar was-ie, de poepbruine Austin, met nog steeds die aanlopende zwarte bandjes. Een bruine auto, die vind je tegenwoordig alleen nog maar in speelgoedformaat in oude dozen. Of rijden ze nog rond? De afgelopen dagen heb ik goed opgelet in het verkeer maar niks hoor, ik heb niet één bruine gespot.




Ja, autoslopers, die hebben nog bruine auto's in voorraad maar in de showroom van de dealer staan ze niet. De schele Ami, volgens mij was die ook heel bruin. De echte autoliefhebbers discussiëren volop over de come-back van bruine auto's maar het lijkt mij allemaal tevergeefs.
Jammer. Bruin kan zo mooi zijn. In kastanjes bijvoorbeeld. Of bij een eekhoorn.

Metz in het bos

Afonso

Omdat de ruzie tussen mijn cluppie Heerenveen en Afonso Alves op een laag pitje is gezet in afwachting van de tweede transferperiode in december, deed Afonso mee tegen Heracles. Hij scoorde zeven keer en werd meteen recordhouder doelpuntschopper in één wedstrijd. Zoiets gaat meteen de wereld in en door. Omdat mijn maat G. altijd zorgt voor de toegang tot het spelershome, verkeerde ik in de omstandigheid dat ik na de wedstrijd pal naast Afonso stond, die fris gedoucht en onder ademloze belangstelling zijn vriendin opzocht. Terwijl iedereen op de t.v. lof zong over Afonso, keek ik tersluiks terzijde. Hij was verdiept in een sms-bericht en ging daarna uitvoerig, maar zachtjes, met iemand in het Portugees bellen. Wat zich boven zijn hoofd op de t.v. afspeelde ging langs hem heen. Daar stond ik van te kijken.
freek voor verbazing.

Duivendrecht - Duivendrecht

Bert, al jarenlang een huisvriend, wilde op 21 juni van Duivendrecht naar Nijmegen reizen. Met vrienden en collega's had hij daar om 17.15 uur afgesproken in een restaurant. Voor deze reis schakelde hij Valys in, de firma die dankzij de laatste aanbesteding het vervoer van gehandicapten door het hele land regelt. Bert is namelijk blind. De taxi van Valys was om 15.45 uur bij hem voor de deur in Duivendrecht besteld maar arriveerde pas om 16.10 uur. Dat gebeurt vaker.
De rit ging eerst naar een adres in Uithoorn, daar moest een andere reiziger worden opgehaald. Zo'n taxi door het land laten rijden met lege stoelen, da's zonde, dat begrijpt iedereen die hecht aan output-meting. In Uithoorn werd de chauffeur gebeld: rij onmiddellijk naar Schiphol, daar staan twee briesende dames al vanaf 13.00 uur te wachten op vervoer. Na enig gesputter deed de chauffeur dit. De dames bleken naar Amersfoort te moeten. Onderweg vroeg Bert hoe laat de chauffeur in Nijmegen dacht aan te komen. Dat wordt een uur of acht meneer, antwoordde deze. "Is het zo dat u straks weer langs Duivendrecht komt?", vroeg Bert voor de zekerheid.
"Dat klopt", zei de chauffeur.
"Laat u mij er dan thuis maar weer uit", besloot Bert.
Aldus geschiedde. Om 18.05 uur was Bert weer thuis. De kosten voor de rit werden hem gewoon in rekening gebracht. Ook zijn kilometerbudget (750 km per jaar) werd ingekort met een retourtje Nijmegen. Dat pikte Bert niet en na vele brieven en procedures kreeg hij kilometers en euro's terug, met als rente een bos bloemen.
Twee opmerkingen.
Een. De chauffeur vond dit geen leuk werk. Hij reed als tijdelijk afgekeurde vrachtwagenchauffeur nu voor Valys maar wilde zo snel mogelijk weer terug op de vrachtwagen. "Altijd ontevreden klanten en op kantoor kunnen ze geen kaart lezen."
Twee. Voordat het vervoer van gehandicapten werd 'vermarkt' (excuus voor het woord), had Bert een eigen vervoersbudget. Kon dus zelf zijn taxi kiezen. Kwam altijd ter plekke. Those were the days.

Metz in het land

leve de natuur 12

Ik zag een wonderlijk tafereel. Een koppel schapen lag niet ver van de Janesloot in het weiland. Ze werden door kraaien en een paar eksters onder handen genomen. Die vogels zaten parmantig op de schapenruggen en pikten die beesten in de nek, zo tussen de oren. De kraaien vlogen van schaap naar schaap om deze behandeling uit te voeren. De eksters maakten mooie luchtsprongetjes, om neer te dalen op een volgend schaap. Ik vroeg aan Jannes, boer in ruste en fietser van hetzelfde ommetje als ik met de hond maak en dus de man waar dagelijks het weer mee wordt besproken, wat dit te betekenen had. Jannes had het ook wel eens meegemaakt en hij kwam met zijn redenering tot twee oorzaken van dit vogelgedrag. Eén: schapenteken. Twee: maden; als schapen in hun eigen poep gaan liggen, blijft dit hangen in hun wol. Vliegen leggen daar weer eitjes op en uit die eitjes komen maden. Ik kon Jannes wel volgen, maar waarom dan alleen in de nek gepikt?
freek voor natuurobservaties.

Victoriabaars.

De (toch nog wel) onvolprezen VPRO zond in het programma Holland Doc een documentaire uit over het gebied rond het Victoriameer (Afrika) waar een ware industrie is ontstaan rond de Victoriabaars die hier zo'n 60 jaar geleden als vreemdeling is uitgezet. Deze roofvis heeft de soortenrijkdom in het meer gedecimeerd en wordt nu zelf afgeslacht. De fileetjes gaan richting Europa. De prachtig gefilmde documentaire bevatte zoveel voorspelbare en stereotype ellende dat ik er somber van werd. De walmende Russische vrachtvliegtuigen met de dikke cowboypiloten, die met hamer en nijptang hun toestel repareren, wodka zuipen en jonge meisjes uitzoeken. De Indische zakenman die de fileerfabriek in handen heeft en minzaam, maar laconiek over mensonterende toestanden spreekt. De straatkinderen die de plastic verpakking van de vis smelten op een houtvuurtje om zodoende de lijmdampen op te snuiven. Die treurige illusieloze ogen. De mannen die doodgaan aan aids, de vrouwen die doodgaan aan aids. De smeerboel, de uitzichtloosheid.Het was allemaal waar, maar te veel. Het duurde tot diep in de nacht voor ik sliep.
freek voor slapeloosheid

IKEA 2

We hadden dat kleedje nodig en omdat we ons hadden vergist in IKEA, A'dam (zie 'herfst') op zondag, dat een ware trekpleister bleek te zijn voor het jonge gezin, gingen we deze keer naar Groningen op een doordeweekse dag. Niks aan de hand dachten we, in het Noorden is het immers nog lekker verkeersluw. De verkeersregelaars bij de ingang van het industrieterrein waar IKEA Groningen staat, hadden bij ons een belletje moeten doen rinkelen, maar het bleef akelig stil. Pas toen we het parkeerterrein opdraaiden, sloeg de schrik ons wederom om het hart. Na een kwartier rondrijden, dook ik voor een minder alerte oude dame in een net verlaten parkeervak. Binnen werd uitsluitend Duits gesproken, het bleek de Dag van de Duitse Hereniging te zijn, hetgeen alle Duitsers voorbij Boertange tot pak'm beet Emden, hadden doen besluiten dit te vieren in IKEA Groningen. Nadat we ons kleedje hadden gescoord, stonden we een half uur klem in de parkeergarage en nog een uur op de uitrit. Het kleedje paste en stond wel goed. Ik had het trouwens ook niet durven ruilen.
freek voor funshopping

stapelen 7

Gisteren werden Johan en ik geconfronteerd met een volledig dichtgeslibde eco-kathedraal. De laatste vrachtwagen puin heeft de ingang manshoog geblokkeerd, door hier voornamenlijk trottoirbanden te kiepen. Als eenmaal iets fout gaat, gaat het voortdurend fout. Johan en ik besluiten een pad te maken om de puinhoop heen. Met z'n tweeën, zij aan zij, kont aan kont, rug aan rug, duwen en trekken aan trottoirbanden, heeft iets intiems. Het lukt ons een kleine doorgang te forceren. Janos komt kijken. Dat doet hij elk half jaar. Hij is hoogleraar landschapsarchitectuur in Weimar (Goethe en republiek) en fotografeert de ontwikkelingen in de kathedraal. Moe maar voldaan gaan we naar huis.
freek voor http://www.ecokathedraal.nl/

Goedemorgen de mantelzorger (47) - www.wegermee.kpn

...klik op de brief voor een grote beeld...

Dat wil buurvrouw De Vries wel hebben: 30 tot 60 euro. Gratis! Ze zit net krap bij kas door die malle taxifratsen. Wanneer het bij nadere lezing belminuten in plaats van euro's blijkt te betreffen, neemt het enthousiasme snel af. Bovendien, hoe zou zij op het aanbod van manager Puper in kunnen gaan? Zij heeft geen computer en geen internet en zo blijft het. Ze voelt namelijk glasvezelhard aan dat, na aanschaf van dergelijke apparaten en diensten, er nog meer managers geld uit haar portemonnee gaan kloppen. En een telefoonnummer achterlaten, zodat je kan bellen naar manager Puper, daar doet de kpn niet aan.

Metz de mantelzorger

Gekke Fries

Jawel, zelfs de landelijke pers besteedt aandacht aan een dorpsgek. Eén onzer hier in Friesland wil Nederlands staatsburger zijn, maar ook de Friese nationaliteit krijgen, wat volgens Sjoerd een meer emotionele lading heeft: betrokkenheid bij een volk. Maar het lukt niet, dus Sjoerd gaat procederen, desnoods tot aan het Europese Hof. Natuurlijk is hij lid van de FNP (de Fries Nationale Partij, vert.) en is hij 'geboren als Fries, uit Friese ouders en op Friese grond'. Dat zijn nog 's antecedenten. Ikzelf ben half Fries, vanuit Sjoerd geredeneerd en als er vroeger meer gerommeld is, nog minder. Het interesseert mij geen hol. Sibbekunde heette dat voor en in de Tweede Wereldoorlog, Sjoerd, en het ruikt naar 'Blut und Boden', sterker nog: dat is het!
freek voor woede.

Oud nieuws (2)

...de Volkskrant, 27 augustus 1988...

Metz in het archief

Gijs

Ayaan Hirsi Ali is back in town, dus NOVA moest wat doen. Omdat er geen beelden voorhanden waren, noch Ayaan zelf, werd weer een beroep gedaan op de 'vrienden'. Dit keer was het weer Gijs, maar meestal is het Theodoor, die dan prompt een tapijt van opgewonden verontwaardiging uitrolt. Gijs deed het gisteravond weer anders; hij lachte zich een breuk en dat de volle vier minuten die hij in beeld was. Wel zag hij kans om tijdens deze verkneukelpartij nog wat te mompelen in de trant van 'die stomme regering, die domkop Balkenende, die Ayaan toch, tjonge, jonge'. Daarna mocht Gijs weer met de NPS-taxi naar huis. Hij had de maandagavond weer stukgeslagen.
freek voor t.v.

Pauw en Barend en Witteman

Frits Barend, zuurtje in de mond, gedraagt zich bij Pauw en Witteman als de buurman die bij zijn entree op de straatbarbecue een meezinger inzet. Hij regelt gelijk de drank, plus de muziek en de hapjes.
Vraagt nonchalant aan Witteman, nadat Femke Halsema haar statement heeft gemaakt: "Vinjij Paul?".

Metz kijkt even televisie

Oud nieuws

...de Volkskrant, 27 augustus 1988...

Door omstandigheden (een zeker document moest worden overhandigd, maar ja, waar lag dat document? Tijdens de zoektocht kwam alles voorbij behalve dat ene document; te goed opgeborgen, het was immers een belangrijk document) stuitte ik op de krant van 27 augustus 1988. Had ik bewaard om redenen die er nu even niet toe doen. Wat is er eigenlijk zo nieuw, vraag je je af na lezing van deze oude krant. Birma, doping, oude wijken, milieu, vage vacatures, het was er toen allemaal al.

Metz in het archief

leve de natuur 11

Ik was in de stad en beging een vergissing, door bij Ikea binnen te stappen. Binnen gekomen schoof ik in een eindeloze stoet die in processiegang langs de voorgeschreven kronkelweg liep. Ik ben ternauwernood ontsnapt. Even later liep ik met mijn kleinzoon door het Oosterpark, waar Mohammed B ooit nog eens een spurtje heeft getrokken. Het grasveld was bezaaid met kleine groepjes drinkers, die een tijdje geleden zijn verjaagd bij de ingang van de metro, halte Waterlooplein/Wibautstraat. Thuis gekomen hoorde ik een muisje achter een gipswand ritselen en zag ik er in de kelderkast één wegschichten achter het hondenvoer. De muizen komen het huis weer in. Het gaat dus koud worden de komende tijd.
freek voor observatie