Geluk

Ik vaar in mijn eentje met de m.s. Dikkop (13 pk) over de Koevorde naar Idskenhuizen. Het is zondagmorgen, stralende zon, blakstil en niemand op het water behalve ik. 'Wanneer het water dat stil is zo helder wordt, hoeveel meer nog de geest...' , zegt de Tao meester. Bij een rietkraag ga ik voor anker en lees Jan Eijkelboom, mijn dichterheld. Vanuit het zware geloof der vaderen , via de journalistiek in Vrij Nederland en gedrenkt in jonge jenever heeft Eijkelboom tenslotte zijn harnas afgeworpen, is een kwetsbare en tedere dichter geworden en nu, sinds twee jaar, dood.
Zijn bundels blijven en ik lees:'...Dit is de 'tijd die blijft, omdat er niets beweegt.


freek

Gek

In ons prachtblad (sinds 1752) zag ik een discrete foto van de begrafenis van Karst T. Jongere familieleden rijden de de baar met pitrietenkist naar de begraafplaats, oudere echtparen vormen het begin van de stoet en het einde van de foto. Ik voelde, maar nu heftiger, weer de irritatie over het fenomeen dat na de afschuwelijke gebeurtenissen in Apeldoorn, bovengenoemde Karst T. door iedereen in de media als 'die gek' werd betiteld. Dat Karst in de war was lijkt mij duidelijk, maar dat hij voortdurend 'loud and clear' door 'autoriteiten' van Balkenende tot lokale politiechef als 'een gek waar je geen maatregelen tegen kan nemen...' werd betiteld, wekte mijn ergernis. De grote jongens waren druk met het hun offensief 'geruststellen bevolking', door voortdurend te benadrukken dat geen terrorist, geen georganiseerde groep, maar een eenling, die eenzame gek het, godzijdank, had gedaan.
Fatsoen moet je doen, Balkenende!
Ik zag op de foto hoe de gek werd begraven. Op de foto stond ook een agent, op de rug gefotografeerd. Hij boog het hoofd terwijl de stoet passeerde.
Die agent had fatsoen in zijn donder.


freek

stapelen 73

De ecokathedraal bloeit, beweegt, zingt en jubelt, om er maar's een paar ouderwetse kreten tegenaan te gooien. De natuur is full speed aan het werk.
Berend en ik zijn vandaag alleen, de rest komt niet opdagen wegens verschillende verplichtingen. Berend maakt weer één van zijn hechte en mooi gewelfde muurtjes. Ik doe een soort Chain Gang-werk. Vanuit een diepte van twee meter gooi ik gele steenslag in een kruiwagen. Die rijd ik naar het Kleine Bastion, kiep de kruiwagen leeg en verspreid de steenslag over de oppervlakte van het Bastion. Dit doe ik de hele ochtend, tot ik coördinatieverlies constateer in mijn bewegingen. Tijd om te stoppen en elkaar gedag te zeggen.


freek

Ranking

Op nummer één van de ranglijst met ergerlijke programma's staan alle rubrieken en programma's waarin sms-ende luisteraars en kijkers een rangorde aanbrengen in dondert-niet-wat. Dat ze bij RTL73 scheten rangordenen, akkoord, dat soort programma's wordt nu eenmaal gemaakt en bekeken door olijke spitsburgers die nimmer de poep- en piesfase hebben afgesloten ("trek eens aan mijn vinger!"), maar dat de nieuwszender Radio 1 elke dag, elk uur, wat zeg ik, elk kwartíér het zogenaamde wedstrijdje ranking the news de ether inslingert, brengt mij elke dag weer van mijn stuk.
Waar moet ik in godesnaam dán naar luisteren om gewoon, ik herhaal: gewóón, op de hoogte te worden gehouden van het nieuws?

Metz luistert radio

stukje Metz

Tja, daar heeft Metz wel een punt met zijn stukjes Rouwband één en twee. Ikzelf ben ook niet van de waxinelichtjes, van de in cellofaan verpakte bloemen en de stukken karton met 'Waarom?' er op. Ik krijg jeuk van al die mensen die kind nog kraai verloren hebben, maar snikkend troost zoeken bij elkaar rond de naald van Apeldoorn.

Maar afgelopen zondag zat ik met zoon en kleinzoon bij de laatste wedstrijd van mijn cluppie tegen ADO Den Haag. Het stadion zat vol met zesentwintigduizend mensen en er werd één minuut stilte gevraagd. Het was zo huiveringwekkend stil, dat er een rilling door mijn lijf ging, maar Metz heeft wel gelijk: waar bemoeit die KNVB zich mee!

freek

Louwes - niet dus

Vanaf het moment dat Ernest Louwes ontplofte omdat de rechter hem schuldig verklaarde, wist ik het zeker: hij heeft het niet gedaan. Maar wie dan wel?

Dat weet zelfs Peter R. de Hond niet. Laat onverlet dat Ernest Louwes door domme pech en justitiële laksheid jaren ten onrechte gevangen heeft gezeten. Louwes is tot moordenaar verklaard omdat de rechter van twee halve bewijzen (verdwaald DNA, autorijden in de betwiste buurt van een gsm-mast) een heel bewijs heeft gemaakt. En allerhande contraire aanwijzingen (vorm lemmet, briefje vrouw klusjesman) niet serieus wilde bekijken. Die ontploffing achter het houten hekje was zo overtuigend omdat het er zo beschaafd aan toe ging. Eigenlijk ontplofte Louwes niet, er ontsnapte hooguit een flard lichamelijk verzet uit dit procuratiehouderslichaam. Alsof een christen potjandoppie vloekt, zo zag Louwes' wegduwen van de bewakers er uit. Zo'n man rijgt nimmer een weduwe aan het mes. Al zou hij het willen; hij zou het niet kunnen.

Metz kijkt televisie

Louwes - dus toch

Hij is nauwelijks op vrije voeten of Ernest Louwes schakelt de media in (met zijn eigen boek als aankeiler) om ons te doen geloven dat hij niet de moordenaar van de weduwe in Deventer is. Wat hij wel is. Ernest Louwes is de butler die het gedaan heeft.

Eén ding moet je Louwes nageven: hij is consistent. Reeds tijdens de eerste rechtszaak ontkende hij alles met overtuiging. Maar precies in die consistentie schuilt Louwes' probleem: hij is daadwerkelijk gaan geloven in zijn eigen leugen. Vanaf het moment dat hij gespot werd als verdachte heeft hij, leunend op zijn imago als suffe, rationele boekhouder, keurig getrouwd, Lelystad, wat wil je nog meer, de onschuldige passant gespeeld. En toen hij eenmaal de positie had ingenomen van ten onrechte verdachte financieel adviseur, kleedde hij die rol stap voor stap aan. Die aankleding bestond vooral uit procedurele bezwaren tegen alle aanwijzingen in zijn richting. Zendmasten pakken de gekste signalen op, omrijden deed hij wel vaker, zijn DNA mag dan wel op bloeddoordrenkte blouses zitten maar is niet aangetroffen op niet onderzochte kledingstukken. Al doende heeft Ernest Louwes zichzelf gemuteerd. Van dader tot onschuldige. Geen leugendetector zal hem ooit in problemen brengen want Louwes hoeft niet meer te liegen. Hij heeft zichzelf onschuldig gemaakt.

Metz kijkt televisie

4 mei

Gisteren was het 4 mei, de dag van de avond waarop ik als schoolkind, met alle andere kinderen van mijn dorp een erehaag vormde voor de woordenloze stoet, die op weg ging naar het oorlogsmonumentje in ons dorp. Ik weet nog de paniek die toesloeg als je geïnfecteerd werd door het zenuwachtige lachen van je buurman. Met een rood hoofd stond je je lach te verbijten, terwijl de grote mensen langstrokken. Schande!!
Je wist wel dat je voor een ernstige zaak stond. De vader van Wiesje bij jou uit de klas was immers, als goede politieman, doodgeschoten en er was een weg naar genoemd en X die een klas lager zat dan jij op de openbare school, was het kind van een Duitse soldaat, maar hij mocht wel in de ererij staan.
En toch kon je je lachen niet inhouden die avond net als veel meer zenuwachtige kinderen op dat moment, zodat de dodenherdenkingsstoet langs een rij verlegen, roodaangelopen,schaamtevolle, maar verholen proestend lachende kinderen trok.

freek

Rouwband

Waarom droegen alle voetballers uit de eredivisie afgelopen zondag een rouwband?
Ja, hâh hâh, vanwege Apeldoorn, maar waarom nu juist die vóétballers? En niet de wielrenners, de zaalhandballers, de ruiters en de honkballers? Omdat de KNVB - wanneer een kwestie van nationaal belang in het geding is - met graagte op de stoel van de bestuurder plaats neemt. Balkenende en Bos moeten even aan de kant, Kesler komt er aan.
Moet er een wet komen om het publiek bij voetbal speciale straffen toe te dienen bij overtredingen, een soort voetbalsharia, dan maakt de KNVB zo'n wet. Scheelt de Tweede Kamer een hoop werk, die hoeft alleen nog maar in te stemmen.
Staat er een wedstrijd op het programma waarmee het Nederlands elftal zich kan plaatsen bij de laatste zes teams uit de Benelux met spelers ouder dan vijftig jaar, dan schuift op de publieke zenders vanzelfsprekend de uitzending van het NOS-Journaal naar de rust. En dan mag je je handen nog dichtknijpen want eigenlijk hoort Ronald Koeman dat kwartiertje vol te praten met alle zeven woorden die hij uit kan spreken.
En nu eigent zich de KNVB dus de rouwverwerking van Apeldoorn toe. Wat mij dubbel leed lijkt voor de nabestaanden.

Metz kijkt televisie

Rouwband (2)

Ik weet dat de kans verwaarloosbaar klein is, maar toch:

Hierbij verklaar ik plechtig dat, mocht ik ooit slachtoffer worden van een aanslag, een bizarre natuurramp, een omvallende Domtoren of een andere dodelijke gebeurtenis die een landsbrede uitstraling krijgt, ik geen prijs stel op minuten stilte, collectieve waxinelichtjesbranderijen en al helemaal niet op voetballers die met rouwbanden om gaan spelen.

Metz in tweede termijn

PS. Deze verklaring geldt trouwens voor álle sporters, uitgezonderd honk- en softballers, wielrenners en bridgers.

Bijke

Mijn leven is wat opwindender geworden, of liever gezegd ik ben meer opgewonden, want over drie weken komt bovenstaande hond, vrouw en mij gezelschap houden. We konden niet zonder.

freek

Stilte

Op 11 september 2001 had ik de hele dag intensief met een groep gewerkt om de groepsconflicten zichtbaar te maken en te analyseren. Moe maar voldaan klom ik in de tram die me naar de streekbus richting Utrecht zou brengen. Ik vond de mensen in tram en bus aan de stille kant. Thuisgekomen bleek mij pas dat er twee vliegtuigen het WTC gebouw waren ingevlogen.
Gisteren waren we een dag op het water en voeren naar J. om de bloemenmarkt, het koninginnedagfeest en een hapje eten. Om half vier waren we weer thuis en hoorden toen dat een auto in Apeldoorn dwars door mensenrijen was gereden.
Op het terras van buurman caféhouder waren de bezoekers rustig en stil , zoals de mensen in de tram in 2001

freek

Bord

Er stond een slordig beschreven stuk triplex langs de weg van Scharsterbrug naar Joure, naast het toegangspad naar een boerderij

Ik vertelde 's avonds aan vrouw wat op dat bord stond. Vrouw ging de volgende dag kijken en zei ; 'dat is wel wat voor ons'. Voor de zekerheid ging ik daarna met haar nog een keer kijken en toen beslisten we: 'we doen het!'

Afgelopen nacht kon ik slecht slapen van die beslissing. Allerlei beelden over onze koop, maar ook herinneringen aan zo'n eerdere koop schoten door mijn hoofd.

Ze gaat Bijke heten.

freek

Gered

Het was tussen Abcoude en Amsterdam op de A2, jaren geleden. Ik reed in een file van forenzen naar Amsterdam om het dagelijks brood te verdienen. Plotseling verscheen een moedereend in de berm van de snelweg en begon doodgemoedereerd over te steken, met achter haar aan een sliert van eendekuikentjes. Dit idee werd door ons afgestraft en in een wolk van stuivende veertjes werd het gezelschap platgereden.

Ik moest daar aan denken, toen ik gisteren langs de Boornzwaagsterweg liep en gefriemel in de berm zag. Het waren een vader -en moedereend met twaalf kuikentjes, die zich door het hoge gras van de berm wroetten en ongetwijfeld de weg wilden oversteken. Ook nu kwam er gemotoriseerd verkeer aan in de vorm van één auto. Met ware doodsverachting sprong ik op de weg en gebaarde de automobilist tot remmen. Inmiddels had het gezin eend haar mars ingezet en verdween in de andere berm en bermsloot. De automobilist was geschrokken en me dankbaar. En ik had wat goedgemaakt.

freek

Vriend

Het valt ons, vanaf het platteland, op, dat als er iemand, in modieus en bekend Amsterdam, sneeft, vaak Gijs van de Westelaken optreedt als vriend. Zo was hij eindeloos de vriend van Theo van Gogh en nu is hij weer de vriend van Martin Bril. De makke van Gijs is dat hij zo graag vriend wil zijn, dat het plezier van zijn televisieoptreden afspat. Met een geamuseerde lach zegt hij een paar oppervlakkige maar lovende zinnen en eindigt steevast met de suggestie dat de overledene een stevige innemer was, want Gijs wil zelf een beetje de bohémien uithangen.

Youp van 't Hek, ook niet het minste haantje, had deze keer helemaal gelijk, toen hij schreef in NRC Handelsblad dat Martin Bril eigenlijk maar één echte vriend had: Ronald Giphart.
'Die doet wat een echte vriend behoort te doen na de dood van zijn vriend, namelijk zwijgen'.
Maar Gijs zal dat niet doen; hij wacht op de volgende.



freek