De laatste woorden 17

De laatste woorden gezegd tegen een  dierbare overledene in een rouwadvertentie in onze krant:

 

 

'Wij wensen zijn omgeving

veel sterkte.'

Vergadering

Gisteren, sinds lange tijd, weer's een commissievergadering van de gemeenteraad van onze nieuwe gemeente, werknaam De Friese Meren, bijgewoond. Dat viel niet mee. De commissie heeft kennnelijk de afspraak om eerst maar alle insprekers bij de verschillende agendapunten af te werken, hetgeen een stoet van veelal langdradige en redelijk onverstaanbare burgers opleverde, behalve dan Pytsje van ons club, die ferm en kort ons standpunt naar voren bracht. Het liep tegen 21.30, toen de voorzitter van de commissie verzuchtte dat ze nu pas echt met de agenda kon beginnen en ze begon met eindeloze procedurevoorstellen hoe de ze die agenda wilde tackelen. Daar werd het nodige over heen en weer gepraat. Daarna maande de voorzitter de commissie om kort en bondig de agenda te bespreken, hetgeen niet elk commissie met haar eens was, want 'zorgvuldigheid gaat voor snelheid.'
Tegen tienen werd het eerste agendapunt aan de orde gesteld, maar toen waren wij er net tussen uit gepiept.
Naar huis.
Bier!

freek

Stapelen 109

Bij de ingang van de ecokathedraal heeft iemand dit beestje gestapeld.

freek







 

(klik op foto voor vergroting)

 

 



Vallen

Ons huis staat langs een straat met leilindes. Daar vallen om deze tijd de bladeren van af. Het is nu bijna gebeurd.
Over blijven die wonderlijke knobbelige kromme takken.

freek

(klik op foto voor vergroting)

Dreigen?

In ons prachtblad (sinds 1752) staat een boeiend verslag van een rechtzitting tegen een woeste garagehouder. Deze had een slechtbetalende klant door zijn vriendin laten verleiden en toen de wanbetaler zich in een liefdesnestje waande, was de garagist met wat sterke mannen uit de coulissen gekomen en eiste zijn achterstallige betaling. Om dit kracht bij te zetten had de hij een (volgens onze krant)  vlijnscherpe plinttang meegenomen en dreigde de klant al zijn vingers af te knippen als er niet betaald werd. Volgens ons periodiek, en ik quote, verklaarde de verdachte emotioneel dat 'het niet zijn bedoeling was geweest om iemand bang te maken.'
Je moet er maar opkomen!
freek

Bom

PvdA Bericht
Aan: Van: Onderwerp: Datum:		De leden van de PvdA Amsterdam PvdA-Amsterdam Pieter Hilhorst voorgedragen als kandidaat-wethouder 11/11/2012

En straks krijgen we Frits Bom als burgemeester.

Metz leest de mails

€70.000

Ik weet ook niet of die nivelleringsmaatregel van de nieuwe regering wel het juiste middel is om sterke schouders wat zwaardere lasten te laten dragen, maar er is nu ook iets anders aan de hand.
De man of vrouw die €70.000 of meer verdient, heeft plotseling het monopolie van op ' de hardwerkende Nederlander' of zijn 'de mensen die iets van hun leven willen maken'.  Nou, beste Telegraaflezers. ik heb nogal wat kennissen die nog niet de helft verdienen en zich uit de naad werken en ik kan zo een aantal mensen opnoemen, die, buiten hun schuld, in een uitzichtloze financiële situatie zitten en proberen het beste er van te maken.
Dus, pleur op met je 'hardwerkende Nederlander, van zeventigduizend en meer eurootjes, die iets van zijn leven wil maken'.

freek

Becel

Ik lees de krant en de STER=reclame komt als achtergrond geluid voorbij. Ik spits de oren: hoor ik het goed. Ik weet het niet zeker en zap naar Ned 3 waar meestal ook reclame is op dit tijdstip. Ik heb geluk. Ook hier laat men weten dat Vernieuwde Becel  nu in de schappen ligt en dat dit  goed nieuws voor je hart is en ik citeer,  'waarvan je hoopt dat het altijd zal blijven kloppen.'
Ik mag toch niet hopen dat ik t.z.t. met kloppend hart de oven wordt ingeduwd!

freek

Crisis

Is het crisis?
Ja het is crisis!
Vrouw was onlangs bij de drogist in S. om een cupje kledingverf te kopen.
Drogisteresse vertelt dat de verkoop van kledingverf als een trein is gaan lopen het laatste jaar en ook de fleurige sjaaltjes, die je als bijvangst in haar winkel kan kopen gaan als warme broodjes over de toonbank.
De reden volgens deze deskundige middenstandster: liever een kledingstuk van vorig jaar verven dan nieuw kopen. Liever met een sjaaltje een fris accent geven, dan de beurs trekken voor nieuw ensembletje.
Als dit geen symptomen zijn!

freek

Stapelen 108

 

Vandaag, jongens en meisjes, laat meester freek zien hoe de natuur zijn werk doet.

Jullie weten waarschijnlijk wel dat meester in z'n vrije tijd in de ecokathedraal werkt.

Hij stapelt met stenenn, tegels en trottoirbanden mooie strakke bouwwerken.

Als zo'n bouwwerk klaar is mag de natuur er mee doen wat ze wil.

Dan verdwijnen de bouwwerken weer.

Kijk maar goed! 

 

(klik op foto voor vergroting)

 

Deze muur is verleden jaar gestapeld; er zijn alleen

maar tegels te zien.



 

Deze muur is twee jaar geleden gestapeld; er groeit mos op

en tussen de tegels groeit al een plantje

 

 



 

Dze muur is tien jaar geleden gestapeld; langzaam

rukken plantjes, grassen en struiken op.

 

 



Dir bouwsel is 20 jaar geleden gestapeld;

struiken en klimplanten krijgen de overhand

Indische buren (9) - dansen

Het is 1979, de bewoners van Boeroestraat 13 en 15 geven een big party, maatje Haren. In het winkelpand, in de tuin en op de drie bovenliggende verdiepingen, overal is het feest. Van 's middags twee tot de volgende ochtend. De offset-rotatiepers (boeroepers) is aan de kant gezet, het rad van fortuin draait alsmaar door, de pannekoeken worden nog zonder n gebakken, circusmuziek klinkt eindeloos en boven is het disco, punk, rook, drank en van alles.
De buurvrouw die eerder mopperde over de afwezige gordijnen, is nu stil. De jongens uit de straat, Gerrie en zijn vriendjes, kijken nieuwsgierig om de hoek maar de show wordt gestolen door een rits Marokkaanse meisjes van een jaar of tien, elf. Ze kijken eerst, samen met Gerrie, de kat uit de boom in de oude winkelruimte. Dan doet de circusmuziek zijn werk. Ze gaan dansen, dansen, dansen. Niemand legt ze een strobreed in de weg. De hele middag dansen ze, jurken zwierend, lachend.

Metz in de buurt

club

Het gaat niet goed met mijn club. De tribunes, die vorig jaar mudvol zaten, vertonen grote blauwe gaten met lege stoeltjes. De prestaties passen weer bij een club in een dorp dat twee keer zo klein is als Venlo en er speelt geen landgenoot meer in de basis. We zingen nog wel staande ons volkslied voor de wedstrijd, maar de indruk bestaat dat de lange zijdes niet meer meezingen en dat het geluid uitsluitend vanaf achter de doelen moet komen, waar ik ook zit.
Zo'n club als de mijne gedijde het beste onder de amicale maar strakke regie van een plaatselijke mecenas en dat was in ons geval Riemer. Die had het voor het zeggen en toen hij dat niet meer had werd hij een beetje narrig en konden zijn opvolgers geen goed meer doen. Dat kunnen ze trouwens ook niet want de huidige voorzitter heeft het vorig jaar eens gepresteerd om ons volkslied te laten spelen door een harp en twee violen. Dat zo'n man niet begrijpt dat wij hoempapa eisen is mij een raadsel. Waarschijnlijk heeft hij gedacht dat het voetbalvolk te verheffen viel.
Naast deze manager is onlangs een commerciële jongen aangesteld als adjunct. Het type getoupeerde haartjes en een uitgedunde stekelkuif. Zoiets verwacht je bij Ajax, maar niet bij ons. De enige die zich hier normaal gedraagt zoals wij dat gewend zijn is Marco van Basten en die woont in Amsterdam aan het Vondelpark.

freek

14 juli 2013

Noteer die dag alvast in de agenda: de touretappe met finish op de top van de Mont Ventoux. Bij dergelijke touretappes in 2009, 2002 en 2000 was ik wel in de buurt maar niet op de berg zelf. Ik zat dan op de camping met zijn tachtigen te turen naar een klein slaapkamertoestelletje dat telkens uitviel. Of ik zat in bar Du Pont achter een pression pal voor een fors flatscreen. In 1987 was ik wel op de berg, 18 en 19 juli om precies te zijn. De avond van de 18e togen we met zijn achten naar boven, brachten de ijskoude nacht op de keien door of in de auto en wachtten in een frisse bries de godganse dag op de eerste renner. Matthieu Hermans was dat, een sprinter, een renner die niet kon klimmen. We hadden ons twee kilometer onder de top genesteld met radio, slaapzakken en veel koffie. Daar kwam Matthieu aan, handen losjes op het stuur, vriendelijk om zich heen knikkend, hij fietste alsof hij net brood had gehaald in het dorp. Een uur en vijftien minuten deed hij erover, een tijd waar wij met al ons afzien niet eens van durfden te dromen.

Wielrennen is mooi, ondanks de doping. Maar anderhalve dag op een koude berg bivakkeren om met je onvermogen te worden geconfronteerd, dat gebeurt me geen tweede keer. Toch noteren die datum, en lekker televisie kijken.

Metz kijkt televisie

De laatste woorden 16

De laatste woorden gezegd tegen een dierbare overledene in een rouwadvertentie in onze krant:

 

 

Als A.L.S je niet had ingehaald....

                                                      Als....

                                                      Als....

 

fr

Punaise

In de grote stad is veel criminaliteit, dat weten wij van het platteland als de beste, want wij lezen horen en zien ook wel eens wat. Maar nu worden wij genadeloos geconfronteerd met maffiose praktijken hier ten plattelande. Ons prachtblad (sinds 1752) meldt koeltjes in een artikel waarin het oogsten en hakselen van de mais centraal staat, dat loonwerkers met een hakselaar hun apparatuur voorzien van een metaaldetector. Die speurt b.v. vergeten metalen paaltjes in de mais op, omdat die de snijapparatuur van de hakselaar naar de filistijnen  helpen. Maar...,  zo meldt een hakselman uit Oldeboorn, sommige boeren die ruzie hebben met hun buurman, drukken stiekum hier en daar een punaise in een steel van één van buurmans maisplanten en zie; heel het raderwerk staat voortdurend stil. Dat kost de loonwerker uit Oldeboorn veel ongemak en tijd, maar de buurman staat schaterend achter de vitrage.
Schande!

freek