17 oktober 2007

Weg met de lol

...de Volkskrant, vandaag...


...idem...

Vrouwen die tevreden zijn met hun leven (een 7,8 geven ze zichzelf!), die deugen niet.
Als een voorman jut Dresselhuys ze op. Zwoegen, zweten, sjouwen zullen ze.

Metz leest de krant


Leve de natuur 14

Weet u nog van het Noarderleech? Die godverlaten plek, die in november bestormd werd door autoriteiten, het leger, de pers en publiek uit heel Nederland en daarbuiten. Omdat tweehonderd paarden op een verhoging in het landschap, dobbe genaamd, stonden te wachten, tot het waddenwater weer zou zakken na een novemberstorm. Boer Piet die voor rijplezier en rookvlees paarden houdt was de kwaaie Pier. Een dierenbeul was het. De eigenaar van het Noarderleech, de natuurorganisatie It Fryske Gea, voelde zich ook enigszins in de zak gescheten, omdat zij lankmoedig met de voorwaarden van het pachtcontract met boer Piet waren omgesprongen. Dit jaar zou het anders gaan, nu moesten op straffe van, wel op 15 oktober alle dieren uit de buitendijkse vlakte verdwijnen. En weer begrijpt boer Piet dat niet, die stommeling, en ook nu grazen zijn paarden nog rustig op de zompige bodem.
Dit is het verhaal op het eerste gezicht.
Je kan ook een tweede gezicht bedenken.
Een banggeworden natuurorganisatie die zich nu tegen alle risico's en negatieve publiciteit indekt door een datum heilig te verklaren versus een natuurman, boer Piet, die denkt dat (ik citeer hem) 'het weer de baas is en die datum nooit meer als een formaliteit is geweest.' Boer Piet die vorig jaar droog opmerkte, na de koene reddingsactie van een aantal struise amazones, dat hij zijn paarden al lang op het droge zou hebben als niet allerlei organisaties en deskundigen zich daar mee hadden bemoeid en er zoveel kijkers waren geweest. Boer Piet gaat om met de natuur, het weer en de omstandigheden en handelt indien nodig en soms met risico's. It Fryske Gea is de organisatie die risicoloos en formeel een datum stelt , zodat men nooit en te nimmer de schuld kan krijgen van iets ongelukkigs, want een wiegend paardenlijk op de golfslag is een schokkend gezicht. Ze horen immers onder de man te lopen of in de koelvitrine te liggen.
freek voor piet

16 oktober 2007

Een beetje in rep

"De wijk is in de war, de politie in alle staten, het hele land is eigenlijk een beetje in rep en roer".
"Een voorbeeld van falende hulpverlening".
U begrijpt het al, de media duiken op de gestoorde man die door het lint ging in een politiebureau.
Van 's ochtends vroeg tot einde middag in de file, zetten de verslaggevers van radio 1, de Robben, de Svennen en de Goverts, de geneesheren-directeur en psychiaters van de Valeriuskliniek klem in de hoek. De schuld! Beken! Wie heeft schuld?
Alles had altijd voorkomen moeten worden; dus is er schuld. En boete natuurlijk want zolang er in dit land meer griffen rondlopen dan muzelmannen, zullen er vingertjes worden opgeheven om vervolgens neer te dalen op zere plekken.

Metz luistert radio

stapelen 9

Het was vandaag mooi stapelweer; zonnig en fris, zodat het zweet niet tappelings over de rug gaat lopen, maar de rug na verloop van tijd prettig klam en vochtig aanvoelt. Zo'n rug die je laat weten dat er toch pittig gewerkt is. Johan en ik hebben vandaag ontdekt dat op de plaats waar wij een muur willen bouwen, onder de humuslaag en bramenstruweel al een fundament ligt van trottoirtegels. We beschouwen deze archeologische vondst als een meevaller en dat is ook wel nodig, want ondanks alle telefoontjes heeft een vrachtauto toch weer stenen en voornamenlijk betonnen platen gestort en dat is lastig te verstouwen. Om 12 uur kwam Mieke uit Almere met vriendin op bezoek. Ze wilde de waarheid achter de stukjes 'stapelen' van deze blog ontdekken. We hebben de dames rondgeleid.
freek voor www.ecokathedraal.nl

15 oktober 2007

Oorlog in de straat

Ik woon in een straatje van niks. Twee keer op de trappers en je bent er al weer uit. Feitelijk gebeurt er weinig bijzonders. De auto's stinken, de woningen om de hoek zijn dichtgetimmerd, de brutale jongetjes voetballen op straat, op het pleintje hangen 's avonds soms wat jongeren rond, sommige buren produceren ongelofelijk veel afval, een verstoten minnaar komt 's nachts op de deur van zijn liefje rammen, dat soort levendigheid. Ik zal niet zeggen dat het de goudkust van Amsterdam is, maar oorlog, nee, dat nu toch ook weer niet. In de ogen van de overheid (van stadsdeel, via gemeente tot het ministerie dat weet van wijken) is het wel degelijk oorlog in mijn straatje.
Althans, er wordt oorlogstaal gesproken wanneer het gaat om projecten die de straat (bedoeld wordt mijn buurvrouw, de buurkinderen en mijzelf) moeten verheffen. Een stadsmarinier rukt uit, een bestuursoffensief wordt aangekondigd, kwartiermakers en wijkmeesters naderen het front waar de slag gewonnen moet worden. Ik verzin die woorden niet. Ze staan in ambtelijke nota's en politieke programma's. Sinds enkele dagen worden er ook straatcoaches ingezet in mijn straatje. Dat klinkt nog redelijk vredelievend maar let op, als de fractievoorzitter van de PvdA in de gemeenteraad van Amsterdam uitlegt wat die straatcoaches gaan doen, ik neem aan gehuld in camouflagepakken, duik ik met mijn handen plat tegen mijn oren de schuilkelder in: "Om de pleinen veilig te maken worden er straatcoaches ingezet. Zij veroveren de pleinen één voor één."
Hopelijk krijgen we straks een kerstbestand.

Metz in de buurt

sparen

"Suffe" spaarder spekt Postbank, kopt de Volkskrant, die ik nog tot 31 december heb, vandaag.
Ze hebben het over mij, want ik krijg mijn geld op de Postgiro en wat ik overhoud gaat maandelijks naar de Kapitaalrekening. Vroeger liet ik alles op de Giro staan, maar ik werd verleid door de naam Kapitaalrekening. Wie wil dat niet, een Kapitaal! Nu blijkt dat de rentevergoedingen op deze rekening steeds zakken en minimaal zijn, terwijl de marktrente omhoog gaat. Ik moet dus wat anders!
freek voor het grote geld.

14 oktober 2007

7 tonner

"In zijn wekelijkse weblog gaat Jim Schuyt, voorzitter directie Onrust & Alliantie, in op zaken die hem raken, op gebeurtenissen die in het nieuws zijn of in het nieuws zullen komen, op wonen en woonbeleving en de menselijke maat."


...Het Parool, zaterdag 13 oktober...

Jim Schuyt verdient elk jaar meer - veel meer - dan vorig jaar en elk jaar heeft dat een aparte reden. Eerdere stijgingen van salarissen kwamen door pensioenachterstanden, zware verantwoordelijkheden en ook benchmarks die wezen op achterstallige beloning. Steeds verder drijft Jim af van de - in zijn eigen woorden - "onzinnige Balkenende-norm". In guldens, ik mag het niet doen van mijn dochter maar voor deze ene keer dan toch: ruim 7 ton! Voor woningbeheer! Huurtje innen, dakgoot vernieuwen, nieuwe huurder sleutel geven, beetje slopen, beetje bouwen, beetje meelullen met Ella, waar hebben we het over? En intussen niet in staat om een voordeur op een fatsoenlijke manier een paar meter te verplaatsen.

Metz in de buurt

50-10

...de Volkskrant, zaterdag 13 oktober...

En anno 1986 was dertig worden zoiets als veertig worden in 1996.

Metz (51) leest de krant

13 oktober 2007

Djoeke 5

Het was op zaterdag 13 oktober, dat de zon moeite had met het wegbranden van de grondmist, maar er toen wel een stralende dag van maakte. Het was de dag dat ik met Djoeke, mijn hond, ergens langs de vaarweg A'dam-Delfzijl liep. Het was de dag dat ongeveer boven Follega, drie buizerds een statige reidans maakten op de thermiek; de dag dat een weiland bij de Brekken was doorspikkeld met een paar duizend spreeuwen; dat onder Tjerkgaast een boer zijn laatste snee gras van het veld haalde; dat in het stroomkanaal mij, onder vol tuig en met een snor voor de kop, een skûtsje achterop kwam en dat bij Spannenburg een boer zijn Friese hengst bij de leidsels vatte en liet hinniken waardoor drie merries, 300 meter verderop, de kalme gang naar de stal inzetten. Het was deze gezegende dag dat om 12.15 in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis in Amsterdam, Katharina Penelope werd geboren, mijn kleindochter.

freek

even weg

Ik word vandaag grootvader van een kleindochter, dus mij hoor je even niet
freek

Goedemorgen de mantelzorger (48) - open deur

"In zijn wekelijkse weblog gaat Jim Schuyt, voorzitter directie Onrust & Alliantie, in op zaken die hem raken, op gebeurtenissen die in het nieuws zijn of in het nieuws zullen komen, op wonen en woonbeleving en de menselijke maat."


De operatie verplaatsing portiekdeur nadert zijn afronding. Gisteren zijn twee heren er in geslaagd de deurbel weer te laten rinkelen en ook de halofoon werkt weer. Daar waren drie afspraken en twee ochtenden voor nodig maar soit, het is een kniesoor die daarover klaagt. Rest na negen maanden nog één probleem. De buurvrouwen van 107 en 109, respectievelijk 83 en 76, krijgen de voordeur niet open. Daar hebben ze simpelweg de kracht niet voor. Dat komt door de dubbbele dranger die de Alliantie uiteindelijk op de deur heeft gemonteerd na alle klachten over harde klappen en desondanks niet sluitende voordeuren. Door die dubbele dranger sluit de deur nu zacht en zeker maar open krijgen is wat anders. Slechts getrainde huurders lukt het nog om het pand te betreden. Gelukkig heeft buurvrouw De Vries de nodige instanties ingeschakeld en lijkt het erop dat binnenkort een elektronisch deuropeningsysteem wordt aangelegd waarmee slappe bejaarden toegang kunnen krijgen tot hun huis. Nog even volhouden dames, dan is het weer net als vóór aanvang van de operatie verplaatsing portiekdeur.

Metz de mantelzorger

12 oktober 2007

Ayaan

Ook advocaat Britta Böhler deed het eergisteravond weer bij Pauw en Witteman. Haar cliënt heette Ayaan en niet mevrouw Hirsi Ali. Zelfs de patjepeërige advokaat van W. Holleeder, spreekt niet over Willem, maar over de heer Holleeder. Ayaan zeggen is een reukvlag afscheiden door diegenen die willen laten weten aan het volk dat zij Ayaan mogen zeggen, dat zij bij de kring van intimi horen. Alles goed en wel, maar advocaat Böhler had afstand moeten houden.
freek voor strengheid

10 oktober 2007

weglaten

Voor het tijdperk van een 'tag zetten', graffiti dus, was het populair om bij reclame-uitingen iets toe te voegen of weg te laten zodat er een ander beeld of boodschap ontstond. Veel voorkomend waren de postergezichten die verfraaid werden met snor of anderszins. De mooiste waren ook toentertijd de kleinste toevoeging of wegkrassing. Zo zag ik eens bij de bushalte op de Middenweg een onderbord van de Bond tegen het Vloeken, waar eerder de tekst had gestaan 'God hoort u. Vloek niet'. Door het wegkrassen van twee letters stond er 'God hoort, Loek niet' . Daar kon ik in die tijd zeer om lachen.
Deze zomer vond ik in ons dorpje de beste en simpelste krasexercitie ooit door mij gezien. Bij onze toeristenhaven staat namelijk een keurig bord op een paal: Melden bij de havenmeester. Door uit de l een klein stukje te krassen stond er: Meiden bij de havenmeester.
En weer kwam ik niet bij.
freek voor humor.

Stel

Stel het is oorlog en niemand gaat er naar toe.
Ik meen dat GroenLinks, of anders wel haar voorganger de PSP, ooit een affiche maakte met deze tekst. Ik moest eraan denken toen ik in de Leeuwarder Courant las over de mislukte aanbesteding van het openbaar vervoer op enkele waddeneilanden. Stel je besteedt aan en niemand reageert. Want zo is het nu op Vlieland, Terschelling en Ameland. Geen enkel busbedrijf wil hier ritjes maken, zelfs niet met een klein busje. De overheid kan aanbesteden tot ze een ons weegt maar de markt heeft er geen trek in. Zo gaat het binnenkort ook met de thuiszorg. Helaas, buurvrouw, de markt ziet geen brood in uw steunkousen.
Stel je bent oud en ziek en niemand komt je helpen.
Iets voor een affiche?

Metz leest de krant

stapelen 8

Vandaag hebben we besloten een muur de maken, die over één, twee jaar aansluiting krijgt op een nog te bouwen toegangspoort naar de ecokathedraal. Daarmee maken wij van de nood een deugd, omdat de gestorte stenen (zie stapelen 6 en 7) die de toegang nu min of meer versperren, in deze muur kunnen worden verwerkt. Opgeruimd gooien we wegklinkers zo'n vijftien meter het groen in, om de volgende week de tweede etappe van 15 meter te af te werken. Zo transporteren we de stenen naar hun uiteindelijke bestemming en kan het bouwen aan de muur beginnen. Dat zal nog wel enkele weken duren, maar we hebben de tijd. Johan vertelde nog dat binnenkort een Australische hoogleraar via de webcam college gaat geven aan zijn studenten down under, vanuit de ecokathedraal. De stroom was nog even een probleem zei Johan.
freek voor http://www.ecokathedraal.nl/