spannende dagen

Het zijn weer spannende dagen voor mijn voetbalcluppie. Afonso Alves mag voorlopig in Brazilíë blijven, omdat men niet weet, wat men met hem moet op dit moment. Gertjan Verbeek hoeft na de zomer niet meer terug te komen vanwege zijn goede prestaties en er is nog steeds geen voorzitter, sinds de vorige plotseling wegbleef om nooit meer z'n gezicht hier te laten zien. Sinds ik via m'n maat G. de toegang heb tot het 'spelershome', de mixzone voor spelers, patsers en ander volk en daar bivakkeer voor en na een wedstrijd, kom ik de hoofdrolspelers in deze ontwikkelingen regelmatig tegen. De mores hier is, dat je net doet of het heel gewoon is dat je b.v. naast Afonso Alves staat die Brazilië mobiel aan de lijn heeft; dat je langs die spelersmakelaar kijkt, met die foute jas en dito haar, die probeert aan te pappen met een speler. Dat je doet alsof de trainer niet bestaat, die een tafeltje verderop voor zich uit zit te kijken. Tenminste, ik heb moeite met 'gewoon' doen, ik kijk maar een beetje neutraal. Maar nu bespeur ik bij mezelf een drang om op Gertjan Verbeek toe te stappen en te zeggen: 'Mijnheer Verbeek, u kent mij niet, maar ik vind het een schande dat u niet duidelijk wordt gemaakt waarom uw contract niet verlengd wordt. Dat heeft u verdiend na jaren trouwe dienst als trainer en assistent. Het is onsmakelijk dat u wordt afgeserveerd met de zalvende managementopmerking dat u niet past in de toekomstvisie van de club, terwijl men daar aan toevoegt dat men op die visie niet verder wil ingaan.'
Misschien zeg ik dat wel tegen u, mijnheer Verbeek, voor we aftrappen tegen AZ.
freek

freek

Paldes

...de president spreekt...

Eerder al berichtte ik over de jaarwende in Riga. Opvallend onderdeel van het avondvullend programma op het centrale plein (de Balten dansten op een soort Letse top-2000 die een dikkige deejay had samengesteld; je ziet op Sjaaks foto nog net z'n koppie) was een toespraak van de president. Om 23.40 uur verscheen hij plots op de videowall, de deejay kroop onder zijn mengpaneel, en twintig minuten lang weidde het staatshoofd van de nog jonge republiek uit over de geneugten van een autonoom en democratisch Letland. Tenminste, dat neem ik aan, want oudere echtparen knikten instemmend en jongeren zaten het wat braaf en ongemakkelijk uit. Ongeveer zoals wij vroeger in de kerk wiebelend het einde van de mis afwachtten. Heb je eindelijk je felbegeerde eigen president, begint die man toespraken te houden van heb-ik-jou-daar over 'respect' - dat woord viel regelmatig - en 'paldes', wat dankzij betekent. Je kan hem moeilijk wegsturen of uitfluiten, dat hebben je ouders en voorouders al eeuwenlang geprobeerd met de Zweden, de Duitsers en de Russen die in jouw land ongevraagd de lakens uitdeelden.
Misschien zit er een lesje in. Een lesje voor onszelf, met dat altijd meningvolle toontje. Niet dat Balkenende op de Dam op oudejaarsavond de tijd moet volpraten tot het nieuwe jaar begint - er zijn grenzen - maar gewoon, uh, ietsje meer... uh... paldes.

Metz op vakantie

leve de natuur 34

Op een weiland bij de Janesloot waren brandganzen neergestreken, zo'n één- à tweeduizend stuks; met de losse pols geteld. Het hele weiland was in elk geval een schuifelende massa van ganzenlijven. Uit de lucht kwamen nog kleine groepjes ganzen vallen, die daarna voorzichtig landden en zich gezellig bij de menigte voegden. Ganzen zijn monogaam en blijven hun hele leven als paartje bestaan, tenzij de dood hen scheidt. Dat vind ik een hele kunst met zoveel aantrekkelijke vrouwtjes en mannetjes op een kluitje.
freek

Vuurwerk

Of het nu kwam door Freek zijn kouderillingenverhaal over oudejaarsnacht, of door mijn recente ervaringen bij de jaarwende in Letland, feit is dat ik direct enthousiast was van het idee van een Rotterdams gemeenteraadslid om het afsteken van vuurwerk door burgers totaal te verbieden. In Letland (maar ook in Portugal en Finland, de een wat te koud en de ander wat te warm maar beide aantrekkelijk) mag het al langer niet. Toen op het centrale plein de klok twaalf uur had geslagen ontstak de gemeentesecretaris van Riga in het naastgelegen park hoogst persoonlijk een tien minuten durende, spetterende vuurwerkshow. Tot ieders tevredenheid. Geen Let die taande naar een eigen matje.

Metz op vakantie

stapelen 20

Business as usual in de ecokathedraal. Siebe stapelt onverstoorbaar verder aan zijn toren. Ik doe wat kleine klusjes: veeg zand tussen de stenen van mijn weggetje, help Johan met het verzamelen van stenen voor een scheidingsmuurtje. Dit is het ware ritme van de ecokathedraal: we werken gestaag in tijd en ruimte. Er gebeurt eigenlijk niks, maar op den duur toch wel. Zo'n werkdag is een onderdeeltje van de eeuwigheid.
freek

Aan de hand

Wat is er toch aan de hand met de radio? Vanmiddag zei een radiomevrouw dat het er binnenkort anders uit ziet op de Ouderzijds Voorburgwal. En eerder vandaag vertelde een andere radiomevrouw dat Jan Wolkers en Godfried Bomans ooit samen een week hebben doorgebracht op een onbewoond eiland. Men kwaakt en kwettert maar een eind mis daar in Hilversum. Neem nou gisteren. In het sportprogramma 'Langs de lijn' werd een meneer van het tijdschrift VT-wonen ondervraagd door Tom van 't Hek, de man die er een sport van maakt nóg schorrer te praten dan Henk Terlingen deed in zijn laatste maanden.
"Wat wil de woonconsument in 2008?" kuchte Van 't Hek. Woonconsument, dat woord alleen al is voor mij genoeg reden om heel 2008 alle woonboulevards, woonbladen en woonprogramma's te boycotten. Ze vragen er gewoon om.
"Wonen is hot", zei de meneer van het woonblad, "wonen is echt aan de hand".
"En op welke onderdelen speciaal?", roggelde Van 't Hek verder. Als er even niet gevoetbald wordt staan die sportmeneren direct droog.
"Keramiek is heel erg aan de hand".

Metz luistert radio

Teroele

In 'Leve de natuur 33' had ik het over Teroele. Dat is een buurtschap langs de zuidoever van de Koevorde en bestaat bijna uitsluitend uit stelp -en kophalsrompboerderijen. Een welvarend boerenstreekje. Het is de plaats waar de voorouders van één van onze Friese socialistische helden vandaan komen. De man die in 1918 de revolutie aankondigde ,die niet doorging en waarvan ik een kleine bronzen plaquette, een klusje van 's Rijks stempelsnijder J.C.Wienecke uit 1926, heb staan op mijn bureau; het is een erfstukje van mijn tante G. Ook de man die de onrustige echtgenoot was van Sjoukje Bokma de Boer (Nienke van Hichtum), schrijfster van Afke's Tiental en de man die strijdbare, maar ook poëtische Friese gedichten schreef: mr. Pieter Jelles Troelstra.
freek

leve de natuur 33

Als ik tussen, pak'm beet, Teroele en Dijken, onder de hemel loop, zie en hoor ik in deze tijd wel's de Zwarte Ruiter. Dat is geen botersmokkelaar uit de jaren vijftig , maar een steltloper die broedt in noord Scandinavië en Rusland en waarvan enkele exemplaren op hun herfsttrek naar het Middellandse-Zee gebied, hier blijven plakken. Het is een doodgewone steltloper met rode poten, maar het geluid is verrassend. Hier hoor je 's winters alleen krijsen (meeuwen), krassen (kraaien) en schetteren van eksters; de rest van de overblijvers doet er meestal het zwijgen toe, druk als ze zijn om het schaarse voedsel te pakken te krijgen. Maar de Zwarte Ruiter fluit als een bouwvakker: 'tsjoe-iet'. Dat doet hij vliegend, hoog in de lucht. Het geluid doet voorzichtig aan het voorjaar denken, zo verwachtingsvol klinkt het, zo helder.
freek

Oude foto

...Het Parool, 29 december 2007...

Ik zag bovenstaande foto en wist direct: dit beeld ken ik. Waarop een graaftocht volgde door oude dozen, plastic zakken, insteekmappen en plakboeken en verdomd, ik vond 'm. Onderstaande foto is gemaakt op 3 september 1997. En wel door Joost (of was het Maarten?), net voordat Rudy Giuliani mij uitgebreid de hand schudde. Fred Teeven - de polderversie van crimefighter Rudy - zal jaloers zijn.

...Brooklyn, 3 september 1997...

Er zijn verschillen tussen beide foto's. Wij stonden destijds als handjevol blanken tussen een duizendkoppig pikkiezwart publiek in Brooklyn (het was de tijd van de campagne voor zijn herverkiezing als burgemeester van New York) en je zag de oortjesmannen Rudy naar ons toe duwen: "Dáár, een paar blanken. Nu handje geven!"
Rudy was op zijn top.
De Rudy Giuliani van 2007 ligt uit de markt. Zijn overhemd is nog hetzelfde maar hij is wel twee vrouwen verder. In Salem is hij alleen. Gelukkig staat zijn nicht langs de route.

Metz leest de krant

PS. Rudy Giuliani heeft de naam de criminaliteit in New York te hebben gehalveerd. Da's niet waar, zo bleek later uit onderzoek. De scherpe daling van de criminaliteit tijdens zijn bewind (-57%), kan bijna geheel verklaard worden door de legalisatie van abortus bij kansloze tienermeisjes, vijftien jaar eerder. Zo simpel is het soms.

lDjoeke 12

We hebben er een logee bij; ze heet Sally, is een Amsterdamse, brutaal als de beul en van huis uit een Border Terrier. Als ik met haar loop stuitert ze heen en weer van enthousiasme, probeert elke hond die ze tegen komt te intimideren en is toch maar een kwart van het gewicht van onze wetterhoun Djoeke die er wat sullig bijloopt, nu Sally de maat der dingen is.
Illustratief voor Sally is het volgende: toen Sally weer 's in onze contreien was, ging ze lopen met haar bazin, mijn zwaagster. Plotseling schoot ze voorwaarts het weiland in, een haas kwam uit de dekking en rende voor Sally uit. Haar bazin keek ontzet naar het tafereel en raakte nog meer in de war, toen de haas na een laatste sprong over een slootje, neerviel en bleef liggen. Bazin er naar toe; Sally kwispelend drentelend rond haar prooi, die inderdaad morsdood was. De haas was zich letterlijk doodgeschrokken.
freek

Dierbare vriend

...Elsevier, 29 december 2007...

Onder twee voorwaarden houdt Jeroen Krabbé van mensen. Ze moeten bekend zijn (1) en bijna dood (2). Wanneer aan deze voorwaarden is voldaan, kan Jeroen als vriend van optreden in terugblikprogramma's en dito artikelen. Albert Mol ging dood, Fons Rademakers blies zijn laatste adem uit, en wie zat telkens eerste rang?
Juist.
Ook bij Joop van den Ende wil Jeroen Krabbé als beste vriend de geschiedenisboeken in gaan. "Dieper in mijn hart dan Joop kan een vriend niet zitten". Is niet leuk voor Albert en Fons, zo'n opmerking. Maar goed, voorlopig heeft Jeroen een ander problemen aan zijn hoofd dan gemiep van Albert en Fons: een levende Joop van den Ende. Geen nood. Jeroen Krabbé fantaseert graag vooruit hoe hij Joop straks achteraf gaat beoordelen.

...Elsevier, idem...

En nu maar wachten wie het eerste gaat.

Metz leest een weekblad

buitenlander

Mijn radio zegt dat RTL-Nieuws beweert dat de secretaris van de beweging van Geert Wilders een Zweed is. Zo'n bericht vraagt om een onmiddellijke reactie vanuit het gedachtengoed en met het vocabulaire van Geert.:

Het is toch belachelijk dat buitenlanders onze banen inpikken. Ze zijn knettergek in Den Haag, dat ze dat niet zien. De mensen in het land zien dat beter dan al die hotemetoten onder de Haagse kaasstolp. Die mensen in het land zijn niet zo onnozel en naïef. Wil je hier wonen en werken dan ben je solidair met Nederland en word je Nederlander, anders kan je vertrekken. Een regelrechte schande is het, dat hier nog niks aan gedaan is!!'

Geert, jongen, doe er je voordeel mee!

freek

leve de natuur 32

Een harde noordwester blaast door de staalblauwe lucht. Ik sta op een steiger aan lagerwal bij het meer. De watervogels hebben de hogerwal opgezocht; die hebben geen zin aan een hele dag onrustig deinen. Djoeke de hond gaat strak staan en fixeert zich op een plek in het riet. Dan zie ik het ook: een Roerdomp. Hij staat daar vlak bij de steiger roestbruin te wezen in de lage zon. We zijn hem gepasseerd en nu moeten we op onze terugweg weer langs hem heen. Als we dat doen fladdert hij paniekerig met de vleugels om voldoende wiekslag te krijgen en vliegt dan door het riet de ruimte in en verdwijnt. Dat doet er niet meer toe: ik heb een Roerdomp gezien, voor het eerst van mijn leven.
freek

leve de natuur 31

Ik hoorde en zag de Grote Bonte Specht en hij deed eigenaardig. In plaats van een snelle heldere roffel, gaf hij met zijn snavel één tok op de tak waar hij op zat en dan wroette hij verder als een tandarts die een wortelkanaal zit schoon te raggen.. Johan kwam er bij staan te kijken. 'Misschien is het een jonge vogel en moet hij het nog leren', sprak Johan. Daar kon hij wel 's gelijk in hebben.
freek

stapelen 19

Ondanks de feestdagen stapelen we vrolijk verder. Siebe verstevigt de voet van de toegangstoren in wording. Het wordt een mastodont van een toren, maar Siebe heeft wel vaker dergelijke klussen onder zijn hoede gehad. Johan verhardt de staatsietrap met kleine steentjes; er gaan straks een paar kruiwagens zand overheen, dat door de komende regens inspoelt en het plaveisel ligt voor een eeuwigheid. Ik, tenslotte, leg als een archeoloog een oude klinkerbestrating bloot, gelegd in de beginjaren van de kathedraal, die onderdeel zal worden voor een nieuwe route door de ecokathedraal.
freek http://www.ecokathedraal.nl/