Nest

Kauwtjes zijn aardige, sociale beesten. Een paartje blijft een levenlang bij elkaar, ze wonen in kolonies en een uit-zijn-nest-gevallen-jong gaat voor de rest van zijn tijd gezellig bij je op je schouder zitten, als je een beetje oefent.
In ons straatje zit zo'n kolonie. Ik heb daar eerder over geschreven (kauwtje 21-02-13) Ik vertelde van de poging van de buurt om de kolonie diervriendelijk te decimeren en hoe de gemeente dat verbood. Inmiddels zijn de kauwtjes bezig hun eerdere territorium weer volledig te heroveren. Deze foto maakte ik vanachter de geraniums. Links zit het hol van het kauwtjespaar en rechts zit het mannetje fier te wezen.
Lekker puh!

(klik op foto voor vergroting)



 

 

 

freek

Crisis

Het is hier ook crisis, bij ons op het platteland. Niet alleen is het eerste Duitse touristengezin met een huurboot vastgelopen in het ijs van het Tjeukemeer en moest door een werkboot van de provincie worden vlotgetrokken, ook onze weidevogels hebben het moeilijk. Er is hier namenlijk nog geen droog brood te verdienen. De bevroren grond laat niet toe dat onze gevederde vrienden een beetje struinend hun kostje bij elkaar kunnens scharrelen. Zo zijn er al kieviten gesignaleerd in de tuinen van onze dorpen, omdat de grond daar ruller is.
Zelf zag ik gisteren een koppeltje van zeven grutto's fanatiek hakken in de bevroren weidegrond om een versnapering te scoren, maar tevergeefs.
En geen voedselbank in de buurt!

freek

Stapelen 115

 

Deze foto heb ik gemaakt, nadat ik de combinatie had bedacht en uitgevoerd, van goudgele breekstenen, met rood-oranje stukgeslagen dakpannen.

Dat was geslaagd, vond ik.

Ik plaats het fotootje, omdat het mij op één of andere manier aan het voorjaar doet denken!

 

(klik op foto voor vergroting)



Vandaag was het te koud om te stapelen.

(stenen aan elkaar vastgevroren)

freek

 

 

 

Misdaad

RTL Nieuws heeft een een onderzoek gedaan naar de misdaadcijfers in de Nederlandse gemeenten.
Onze gemeente houdt de nul, om het in voetbaltermen te omschrijven, op het onderwerp straatroof  en brommerstelen. Dat zijn twee van de elf rubrieken die een stageaire van RTL-nieuw heeft geturfd
Eeen derde rubriek: fietsenstelen, scoorde aanmerkelijk hoger; 55 fietsen verhuisden subversief van eigenaar.
Als wetenschapper van de koude grond concludeer ik dat wij op het platteland een sportief stelend volkje zijn, dat zich graag in het zweet fietst om ergens te komen. Dat is andere koek dan die stadse lui met hun tramabonnement en bromscooters, die toch steeds maar worden gejat.

freek

Leegland 9

Als op 24 maart de gevoelstemperatuur -18 graden is, dan is er iets mis met de opwarming van de aarde. Laten we hopen dat deze temperatuur een uitschieter is en dat de opwarming van onze planeet gestaag doorgaat.
U merkt lezer, dat ik deze zin in opperste wanhoop schrijf; het is hier niet te harden in het open veld. Ik ben het spuugzat, dat doodse vlakke land waarin alle vogels hun snavel houden omdat er niks te alarmeren of te lokken valt.
Ik ben strontziek van die tochtige wind, die maar blijft striemen op mijn schrale huid.
Laat de opwarming toch beginnen!

(klik op foto voor vergroting)

Het meer met daar achter het leegland

 

freek

Instructies

klik op de brief voor een groter beeld 

Wij raden u aan deze brief mee te nemen bij uw eerste bezoek aan de perscontainer. Wilt u zo vriendelijk zijn de brief vervolgens in de papiercontainer te gooien? Dat kan door de klep van de papiercontainer naar achteren te duwen.

Metz leest post

Droom

Mijn maat G is binnenkort een jaar dood.
Vannacht droomde ik het volgende; onze buurtvereniging hield de jaarlijkse barbecue en toevallig woonde in mijn droom ook de vrouw van G bij ons in de straat. Zij kwam alleen. Ik sprak de organisatoren aan: 'Dat kan je toch niet maken, G woont maar een straat verder, die mag toch wel met z'n vrouw meekomen?'
De organisatie was onverbiddellijk; de barbecue was uitsluitend voor bewoners van onze straat en leden van de buurtvereniging.
Ik werd wakker met een brok in mijn keel; die brok bleef een tijdje zitten.

freek

Kievit

Nog steeds geen eerste kievitsei. Het is hier dan ook steenkoud  'Ze knipe de kont  ticht' zegt Ronnie die een 'betûft'  eierzoeker is. Elk jaar krijg ik vier kievtseitjes van hem. Die gaan op roggebrood met schijfjes radijs en een beetje zout. Dat is smullen.
Omdat de kievit langzamerhand de strijd tegen de mechanisatie van de landbouw gaat verliezen, had Ronnie het idee om voortaan alleen het eerst kievitsei van elke Friese gemeente te mogen rapen, die aan een lokale hotemetoot aan te bieden en de rest van de nesten met rust te laten en te beschermen tegen aanstormend tractorgeweld.'Je houdt dan de traditie en de sport een beetje in stand' zei Ronnie.
Het leek me nog zo'n gek idee niet. Het quotum te rapen eieren is dit jaar 5939 en er zijn maar 27    Friese gemeenten.

freek

Gesodemieter

Sinds het voortdurende geëtter van van der Velde cum suis, gaat het steeds beter met mijn club. Er wordt weer gewonnen en dat kan Riemer niet zeggen. Langzaam verliest hij ook hier terrein, nu er diverse inkijkje op zijn handel en wandel zijn gegeven en het zal niet lang meer duren of hij meldt zich rancuneus bij FC Groningen of PEC Zwolle voor scouting- en andere diensten.
Dan zijn we nog niet uit de brand, want kille saneerders zijn geen bouwers zegt ons de managementliteratuur, dus ook Veenstra zal binnenkort zijn hielen lichten. Dat zal wel opnieuw gedoe geven, want het besturen van een voetbalclub is oorlog.

freek

Verderkijker

Soms kan over exposure leiden tot weerzin, irritatie en het verlies van een held. Dat overkwam mij tijdens het mediabombardement van het boekenweekgeschenk, de afgelopen week. Kees stond met een pagina in alle kranten en tijdschriften en overal kwamen de zoetsappig anekdotes over zijn vader aan bod. Kunststof om zeven uur 's avonds op de radio: een uur Kees. Televisie aangezet: Kees in een geinig jasje. En steeds diezelfde twinkelerende toon die moet suggereren dat de spreker lichtvoetig met waarheden strooit.
Ik kreeg een beetje de pest in en verlangde naar een stevig statement van Arie Temmes .

freek

Beter

Je hebt van die randjes en pleintjes die het vanzelf goed doen, jaar in, jaar uit. Moeders zitten er met kleuters, schoolkinderen voetballen er, jongeren hangen er, volwassenen passeren. Wat wil je nog meer? Het speelstrookje langs de Kramatweg is zo'n randje. Er staan wat Aldo van Eyck-speeltoestellen, doeltjes ook, en ik schat in dat dertig lichtingen basisschoolkinderen er de kleine en grote pauze hebben weg verveeld, weg gesliert, weg gegiecheld, weg getikt, weg gevoetbald. Nu komt er een UEFA-court en Michel Platini zal het openen op 14 mei. Want goed is niet goed genoeg.

Metz in de buurt

Derksen

Mijn club wordt gegijzeld door ene Derksen, een onfatsoenlijke, kleinzerige man met psychopate trekken. Alhoewel hij zich kleedt en uit als een buitenstaander van het old boys netwerk, wat de voetballerij op bestuursniveau is, staat hij pal voor de, vroeger, grootste alleenheerser in dit echalon: van der Velde. Ik plaats deze ex-voorzitter met stip boven de oude, wijlen, van Praag  van Ajax en de van der Heerik van Feyenoord. Potentaten in de voetballerij hebben in de eerste plaats geld, om zo'n plaats te bemachtigen en in de tweede plaats de geldingsdrang van een bronstige stier.
Ze zijn zeer aimabel in de omgang, maar leg ze niet een strobreed in de weg, want dan ben je de pineut. Het rechtse levensgevoel doet verlangen naar zo'n  sterke alleenheerser, dus ze krijgen altijd de handen van het volk op elkaar.
Dat die Derksen, die zich graag laat voorstaan op zijn losse rock 'n roll levenstijl, zich als schutspatroon opwerpt van de autoritaire krachten in de sport en alle onder-de-gordel-stoten gebruikt om zijn gelijk te krijgen, toont zijn eigen grote hang naar macht aan.
Gelukkig is die Derksen een klein mannetje met een beperkt repertoire, maar anders zou hij gevaarlijk zijn.

freek

Balkje

Een vader vraagt af en toe aan een studerende dochter of zoon of de studie een beetje vordert. 'Ja gaat goed', zei ik vroeger tegen mijn vader, die dat geloofde. Mijn dochter stuurt me - ongevraagd - vandaag een downloadbalkje. Ik geloof dat balkje niet. Die balkjes schieten altijd lekker op tot ze er bijna zijn. Dan weigeren ze plots, als een paard voor een hindernis. Mijn dochter geloof ik wel. Daar ben je vader voor. Als de studie alsnog stokt, spreek ik de maker van dat balkje aan.

Metz

 

Pannenkoek

We zijn geklassificeerd, vrouw en ik. Eergisteren kwam er een aardig buurmeisje van een paar huizen verderop aan de deur. Die vroeg ons of we zin hadden in een pannenkoek: vrijdag om half één in de overblijfruimte van onze basisschool. Ik ben geen liefhebber van kleffe deegwaren maar kon het meisje niet weigeren. En trouwens, ik was vroeger zelf een lange tijd schoolmeester, ik was de gewezen hulpsinterklaas van onze dorpsschool en had  vorig jaar een actie op touw gezet voor nieuwbouw van dit instituut in dorp. Dus, 'Natuurlijk komen we!'  Adeldom verplicht.
Gisteren liep ik langs de school. Die zette net de sluizen open. Een juf riep vrolijk vanaf het schoolplein: 'Leuk dat u ook op onze pannenkoekmaaltijd voor de oudjes van het dorp komt!'
Ik knikte vanzelfsprekend en ga straks met lood in de schoenen op weg naar een bitter-zoete hap.

freek

Vergadering

Gisteravond was de jaarvergadering van onze vereniging Plaatselijk Belang, een vereniging die de belangen van ons dorp overal in de wereld, te beginnen bij de gemeente, behartigt. Ik ben voorzitter van die club en zat dus voor.
Mijn taak is dan om een tomeloze wethouder in de touwen te houden, nerveuze ambtenaren, die iets uit komen leggen, een kontje te geven en notoire lange-vragenstellers fatsoenlijk af te stoppen. Daarbij moet de vergadering wat pit hebben, maar het mag geen ruzie worden; er moet met wat humor gestrooid worden, zonder dat het vervalt in lolbroekerij en er moet niet vergeten worden om de nodige mensen te bedanken.
Omdat dit allemaal wel goed ging, kon ik om 22.30 de aanwezigen van de bovenzaal van ons dorpscafé naar de gelagkamer dirigeren, alwaar de discussie pas echt losbrak.

freek