25 oktober 2007

leve de natuur 17

Ik was in De Deelen, een mooi laagveennatuurgebied, in de streek waar vroeger ds. Ferdinand Domela Nieuwenhuis het oproer liet kraaien van de doodarme veenarbeiders, die onderhorig waren aan de veen-winkel-en kroegbaas; al deze disciplines waren in één persoon verenigd. Ik was de enige van mijn soort, maar verder barstte het er van de dieren: veel ganzen, een ree in de verte, een duikende sperwer, aalscholvers die als grote vleermuizen hun vleugels lieten drogen, soorten eenden en veel mezen -en vinkengrut. Plotseling zag ik hem lopen. Hij was wit als versgevallen sneeuw, nee, dat is schraal-wit, hij was vol-wit als slagroomkrullen op een roomtaart en stapte als een bedaarde oude heer, die met opgetrokken broekspijpen de vloedlijn verkent, over de moerassige grond. Toen hij me in de gaten kreeg, vloog hij krijsend op en streek verderop weer neer; argwanend, oplettend.
De Grote Zilverreiger is een sprookjesvogel.
freek voor natuurbeleving

24 oktober 2007

Goedemorgen de mantelzorger (49) - uit coulance


Liefdadigheid heerst. Ook de verzekeringsmaatschappij ziet het vergoeden van kosten als een goede daad. Eerst verzuimt Zilveren Kruis Achmea buurvrouw De Vries naar het ziekenhuis te vervoeren. Vervolgens krijgt ze de taxikosten slechts uit coulance vergoed. Misschien. Want de coulanceprocedure die in werking treedt na een coulanceverzoek, wacht nog op een inhoudelijke reactie van de goedertierenen.

Metz de mantelzorger

stapelen 10

Vandaag ben ik begonnen aan een muur. Na het beklinkeren van de weg omhoog; het maken van een afscheiding en het slingeren van stenen de eco-kathedraal in, begin ik nu aan een echte muur. Een muur die wordt gelegd tussen een nis in een andere muur,het 'filosofenzitje' geheten en de nog te bouwen toegangstoren. Terwijl Siebe het fundament voor de toren bouwt, zijn Johan, Frouk en ik onze muur aan het uitleggen. Het wordt een mooie muur, die gemaakt wordt van trottoirbanden, stoeptegels, klinkers, gele en rode bakstenen. Over een half jaar is dit stukje muur klaar. Dan zien we weer verder.
freek voor http://www.ecokathedraal.nl/

23 oktober 2007

Parijs

...VVD huis-aan-huiskrant...

Oeps, dat worden Parijse toestanden. Laat de hoofdcommissaris het maar niet horen.
Het echte nieuws ontbreekt helaas in de huis-aan-huiskrant. Wij weten dus niet of de lokale VVD-afdeling thuis hoort in het Kamp Verdonk of juist kiest voor het Kamp Kamp. Wel begrijp ik na lezing van het artikel, dat de Indische Buurt helemaal geen probleemwijk is maar reeds als prachtwijk te boek staat. Zo is dat! Roep ik al jaren. Nog even en ik word lid. Want wonen in een metropolitane trendy suburb vol croissantjes en slobberwijn, dat lijkt me wel wat. Garçon!


Metz leest de krant

Koe

Rick Hoogkamp, sportverslaggever, legt in het Radio 1 Journaal uit waarom de Franse minister van sport het dopingvraagstuk aan wil pakken: "Het plan is om de koe bij de horens te vatten want hij heeft lang genoeg door de porseleinkast gedenderd".

Metz luistert radio

niet verliezen

Waarom hoopte ik zondag vurig dat mijn cluppie van A.Z. zou winnen? Eigenlijk alleen maar omdat Van Gaal dan zou verliezen. Ik was doodsbenauwd voor de zelfvoldane nabeschouwing van 'ik heb het altijd al gezegd' Louis; die neerbuigende blik van 'je legt me woorden in de mond' Louis, die wegkijkende arrogante houding van 'moet ik het je nog 's uitleggen' Louis. Mijn cluppie won godzijdank en 'dat zijn de feiten' Louis had het nakijken. Alhoewel, 'ik ben een vakman' Louis vond dat onze goal buitenspel was. Hij had gotverdé nog gelijk ook.
freek tegen Louis

22 oktober 2007

Kuiken kort (2)

...Het Parool, vandaag...

Ik neem aan dat Kuiken bij de ouders van de mannekes links in beeld, de kinderbijslag per direct heeft gekort.

Metz leest de krant

Kuiken kort

...Attje Kuiken...

Wat moet je doen om stoute kinderen op het rechte pad te krijgen? 'Korten', zegt Kuiken want zij zit voor de PvdA in de Tweede Kamer en PvdA-ers zeggen altijd 'korten' als ze mensen willen veranderen. Vanmiddag mocht zij in het programma Stand.nl tien minuten lang uitleggen dat rotkinderen beter worden als je hun dweilen van ouders de kinderbijslag afpakt.
Waarom verzinnen politici zulke maatregelen? Niet om iets nieuws mogelijk te maken. Ouders van minderjarige belhamels kunnen nu ook al beboet en vervolgd worden. Daar hebben we wetten voor, met agenten van politie, officieren van justitie en rechters die zowel kinderen als ouders gepast kunnen straffen.
Waarom komt Kuiken dan op de radio met een pleidooi voor korten? Om op de radio te zijn natuurlijk!
Allemaal heel gewoon, geen nieuws dus, maar gelukkig maakte Kuiken er toch tien mooie radiominuten van. Als u zich vanavond verveelt zou ik u willen aanraden even naar Kuiken te luisteren. De site van Stand.nl heeft haar spreekbeurt voor u bewaard. Inhoudelijk is haar verhaal niet van belang, ze heeft twee loze argumenten die ze achttien keer herhaalt. Nee, het zijn haar manoeuvres met woorden en zinsdelen die pijn doen. De ene kreupele zin struikelt over de andere omgevallen letterkast. Lidwoorden, voorzetsels en werkwoorden verlaten in willekeurige volgorde haar mond.

Metz luistert radio

leve de natuur 16

Ik liep wat te mijmeren en plotseling schoot er een vlam van schaamte door mij heen, toen ik dacht aan een klein voorval van al jaren geleden.
Het voorval speelde zich af in mijn vorige woonplaats, een dorp in de buurt van A'dam en Hilversum en aan de Vecht. Vanwege deze ligging woonden er nogal wat B.N.'rs, heel gewoon. Als t.v. babe X bij de slager kwam werd zij 'heel gewoon' als dorpeling door de slager behandeld met kwinkslagen en vertrouwelijkheden, terwijl hij mij slechts 'wat mag het zijn' en 'verder nog iets', vroeg. Onze B.N.'rs waren eigenlijk gewoner dan gewoon. Henk van der M. (ex gitarist, ex Martine B. en r.i.p) dichtte ons dorpslied met de onsterfelijke regel: 'de boeren en artisten wonen vreedzaam naast elkaar...' In dat dorp wandelde ik eens op een vroege zondagochtend met de hond door ons buurtje. Bij een hoek had ik zicht op zo'n tweehonderd meter weg en toen gebeurde het. Twee eksters vlogen laag en krijsend over de weg in mijn richting. Onder hen rende een klein diertje op de as van de weg ook mijn richting uit. Een rat dacht ik, maar het bleek een jong haasje te zijn, die vlak voor mij onder een fiets schoot. Nat, dus over en in een sloot gesprongen en bloederig, dus aangepikt. Ik ging het haasje redden, maar daarvoor is een snelle doelbewuste greep nodig en ik aarzelde te veel, uit scheiterigheid. Het doodsbange diertje kreeg van mij de gelegenheid om weg te kruipen onder een hek en verdween in een particuliere tuin. De eksters gingen op een lage tak van een boom zitten. Na enige tijd ben ik doorgelopen. Over dit halfhartig optreden, schaam ik me nog steeds bij tijd en wijle.
freek voor ego-ducument

21 oktober 2007

Wolkers


Wolkers is bij aankomst daarboven direct begonnen aan de lucht.

Metz in het land

20 oktober 2007

Djoeke 6

We waren gisteren in It Heidenskip, de omgeving die kleurrijk wordt geschilderd in het boek "De Oerpolder' van Hylke Speerstra (zie 'gedicht' 18-10). It Heidenskip is een lage polder net achter de 'zeedijk' bij Workum tot aan de boorden van de Fluessen. Het is leeg, laag land, waar stelpboerderijen als kathedralen uit oprijzen. De honden Djoeke (de onze) en Sally (Amsterdamse logee) vraten de modder van het asfalt en zigzagden door de bermen. In de lucht zeilden machtige wolkenpartijen. Er woei een frisse wind. Een vlucht ganzen kwam gakkend over. Verder gebeurde er eigenlijk niets. Pas toen we langs een boerderij liepen, zagen we een boer die zijn beesten voerde. Speerstra beschrijft in docudrama-stijl de geschiedenis van deze polder: de 'rise and fall' van boerengeslachten, de trek van Duitse seizoenmaaiers uit Westfalen en de zoektocht van arme sloebers uit het arme zanderige Gaasterland, die hier op twaalfjarige leeftijd naar toe liepen om een baantje als derde knecht of meid te veroveren. Eén van de respondenten van de schrijver meldt, dat haar beppe (oma) als jong meisje en meid de koeien moest melken en zo ging zitten, dat zij heel in de verte, over de Fluessen, de bossen van haar Gaasterland kon zien. Als ik zoiets lees, houd ik het niet meer droog.
freek voor sentiment

19 oktober 2007

rumoer op rechts

Het is me wat met al dat gedoe op rechts. Nu Rita weer. Merkwaardig, iedereen zegt Rita, net als bij Pim maar iedereen zegt dan weer Geert Wilders of Wilders. Waar zou'm dat in zitten?
Er valt nog iets op te merken bij al deze geregisseerde opwinding. Zowel Rita als Wilders piekeren er niet over om een partij te beginnen. Zij kiezen voor een 'beweging'. Een beweging die in beweging wordt gehouden door een sterke 'frontrunner' en donateurs en vrienden die de kas spekken. Maar geen leden. Leden zijn ouderwets, die willen meedenken, meebeslissen en zijn lastig voor de koers van de grote roerganger. Zoals de onroerendgoedhandel Pim sponserde, zullen er nu ook wel weer grote en kleine geldschieters opstaan. Die verlangen op termijn altijd wat terug, maar bij Rita kan dat niet want 'er wordt een contract opgesteld, dat donateurs niet de politieke koers kunnen bepalen'. Goedzo Rita, want anders gaan donateurs wel erg op leden lijken.
freek voor politics

18 oktober 2007

Trots

...nu trots...


...trots in Nederland...

...trots vanuit België...

Metz op internet

gedicht

Om vier uur lag de scheiding tussen een langdurig regenfront en de opklaring messcherp in de ruimte boven ons dorp. In het zuidoosten hingen leiblauwe donkere wolken terwijl in het noordwesten een frisse, heldere blauwe lucht zichtbaar was. Langs de scheiding kon je bijna een lineaal trekken. Jannes stopte met de fiets en we hadden het over het boek 'De Oerpolder ' van Hylke Speerstra. Ik had het in het Nederlands gelezen, Jannes zou het in het Fries lezen. 'Hoor', zei Jannes, 'de wind zit in het noorden'. Ik luisterde scherp en hoorde in de verte het gebrom van auto's op de A-weg naar de Afsluitdijk, noord dus. Verderop in een weiland liep een jongetje in een blauwe overall, waarschijnlijk net zo één als z'n vader ook draagt. Zijn sprieterige blonde haar stond rechtop in de wind. Hij riep naar een kind op het boerenerf verderop: 'Wybe, wisto wer Wytse is?" Het klonk als een klankdicht van Paul van Ostaayen.
freek voor poëzie

17 oktober 2007

Bemoeizucht

...Het Parool, zaterdag 13 oktober, de kop is een citaat van wethouder Buyne...

Waar ken ik dat toch van, die roep van politici en ambtenaren om onderdanen thuis te controleren? Voeden ze hun kinderen goed op? Drinken ze niet te veel? Is de broodtrommel schoon van binnen? Liggen de lakens wel fris gewassen en scherp gevouwen in de linnenkast? Dat in Amsterdam Oud Zuid (de biotoop van bepalende politici en ambtenaren) teveel gezopen wordt en kinderen met 50 euro naar het hockeyveld worden gestuurd met de boodschap niet voor acht uur terug te komen, dat is eigen milieu, dat ontspoort niet. Nee, die eenvoudige gezinnen waar ze niet weten wat opvoeden is, die zullen we tot achter de voordeur lastig vallen. Om de overheid in mijn Vogelwijk een handje te helpen, heeft de woningbouwvereniging mijn voordeur alvast een stukje opgeschoven. Kan de stadsmarinier er straks makkelijker achter komen. Of de wijkmeester, de buurtregisseur of anders wel de straatcoach.
In de jaren twintig van de vorige eeuw had de sociaal-democratie ook zo'n bui. Met een beschavingsoffensief wilde de gegoede burgerij de gewone man manieren leren. En daarvoor moesten ze in de huiskamer zijn. In zijn onvolprezen overzichtswerk met de paradoxale titel "Ik moet omzien naar een kleinere woning want mijn gezin wordt te groot" haalt Egbert Ottens de notulen van de gemeenteraadsvergadering erbij om aan te geven dat die voordeur een wezenlijke grens was.

...uit "Ik moet omzien naar een kleinere woning
want mijn gezin wordt te groot
",
Gemeentelijke Dienst Volkshuisvesting (E. Ottens) - 1975
...

In 1983 mocht ik een van de eerste woningopzichteresses, van gemeentewege gerechtigd om achter de voordeur in te grijpen, interviewen. Het was de intussen bejaarde dochter van de vooroorlogse wethouder De Miranda. Met de heldere vanzelfsprekendheid die ouderen soms siert, gaf zij tijdens dat gesprek aan het zowel toen als nu ongepast te vinden om achter de voordeur van mensen hun huisje te treden. Je zou wensen dat iedereen die nu achteloos voordeuren intrapt, kennis neemt van haar gedachtes.

... uit "Asterdorp", Gemeentelijk Woningbedrijf Noord-West
(A. Dijk & S. Steinmetz) - 1983
...


...idem, citaat van mevrouw Schuil-Rodrigues de Miranda...

Metz leest de krant