Soppen

Mijn cluppie kent veel vrijwilligers, waaronder een heel contingent mensen, die in een beschutte omgeving moeten werken, wil het een beetje lukken. Die beschutting biedt mijn cluppie.

Maat G heeft voor deze werkkrachten eens een excursie naar de Arena in A'dam georganiseerd. Hoofden van Dienst waren daar bereid rond te leiden en vragen te beantwoorden. In een wegrestaurant halverwege heeft maat G. nog even de vragen geoefend, want je wil een beetje goed voor de dag komen, nietwaar.

In het stadion kwamen de vragen één voor één aan bod. Eén vraag luidde: 'Hoe vaak worden de stoeltjes in de Arena schoongemaakt?' Het antwoord :'Twee keer per jaar!'
Verbazing en hilariteit alom bij. Onze beschutte medewerkers soppen onze kuipjes na elke wedstrijd.
De hele dag en in de bus terug en nog lang daarna, bleef die verbazing bestaan.
Dat grote Ajax en maar twee keer per jaar de stoeltjes schoonmaken, hoe bestaat het !


freek

Een tref

Ik reed over het landweggetje tussen Idskenhuizen en Teroele en zag hem laagvliegend aan komen zeilen over het wijde land tussen de Koevorde en Huisterheide. Ik dacht eerst dat het een uit zijn krachten gegroeide meeuw was, dichterbij gekomen, zag ik dat de meeuw brede roofvogelvlerken met donkere tippen had en ik wist het: de Blauwe Kiekendief, die volgens de handboeken nog slechts op drie plaatsen in ons land broedt: de Waddeneilanden, het Lauwersmeer en de Oostvaardersplassen.
Ik zag hem naderbij komen, laag jagend over het weiland, ik zag die prachtige romp, die majestueuze vleugels en die felle kop. Toen boog hij af en 'voer weg' richting Idskenhuister Meer.
Mijn dag was goed.

freek

Belle

Ik loop met Belle, een zwarte Labrador, met een niet te stuiten energie. Henk, de baas van Belle. is met vrouw een lange dag aan het werk in Groningen. Henk heeft Belle nauwelijks opgevoed, dus Belle trekt, springt en loopt van links naar rechts, maar verder is het een schat van een hond.
Als ik door het dorp loop, word ik steeds staande gehouden: ' Hé Freek, een nieuwe hond?'
Ik gebaar van nee en Belle trekt mij voort.

freek

Stil

Met mijn verrekijkertje op zak, ging ik gistermiddag wat weilanden inspecteren en in onze dorpsstraat kwam ik Albert tegen. Albert maakt hapjes voor bruiloften en partijen en ik moest hem even hebben voor onze naderende 'Familiedag'.
'Hartstikke mooi', zei Albert toen ik mijn bestelling aankondigde, maar toen ik zei dat ik binnenkort wel even langskwam voor de details betrok zijn gezicht. 'Ik ben veel weg', zei Albert. Dit leek niet op een gretige acquisitie, maar het lag toch even anders. Albert is namenlijk tot 1 april veel in 'it fjild' te vinden. Hij zoekt kievitseieren. Ik zei, dat ik ook even ging kijken. 'It is stil yn it fjild', zei Albert. Ik herkende deze woorden als ritueel van eierzoekers onder elkaar.
Ik ging op pad; de oogst was naast het gewone volk van ganzen, meeuwen en kraaien, drie buitelende kievitpaartjes. Geen grutto's, geen tureluurs, geen scholeksters. te zien.
'It is nog stil yn it fjild!'

freek

Overall

Ik had gistermiddag, na een ochtendje ecokathedraal, de overall van mijn overleden vader (92)aan. Die past mij als gegoten. In de overall zijn zes stukken gezet op sleetse plekken, door mijn moeder zaliger. Mijn knieën, kont en ellebogen hebben daardoor een frisse blauwe kleur, de oorspronkelijke overall is vaalblauw van het werken in de bouw. Ik moest mijn schutting repareren, een karweitje van niks. Ik ben niet handig, maar in de overall van mijn vader voel ik mij een beetje de vakman die hij was. Op één of andere manier heb ik dan meer lef om zaken constructief grondig aan te pakken.
Het resultaat is zodanig dat ik tevreden ben, terwijl ik weet dat mijn vader, ontevreden, alles weer had gesloopt en overnieuw was begonnen.
Gelukkig is hij dood.


freek

Dagboek uit een wachtwijk (26) - avondklok

...Het Parool, vandaag...

Vanaf heden geldt in mijn buurt een avondklok voor jonge kinderen. Zwijgzame ordetroepen, gehuld in grijze jacks, roofvogel achterop, lantaarn aan de riem bungelend, met stevige laarzen onder hun blauwe broeken, stropen de straten af, op zoek naar kinderen die zij naar binnen sturen. Namen worden genoteerd, eventueel staat de echte politie de ordetroepen bij. Ik verwacht dat binnenkort de verduistering zal worden afgekondigd, niet vergeten morgen tape en zwart karton te kopen!

De voorboden voor dit nieuwe jeugdbeleid tekenden zich al twee jaar geleden af. De ervaren speeltuinwerker werd wegbezuinigd, activiteiten voor kinderen werden geminimaliseerd en jongerenwerk als flup terzijde geschoven ten faveure van straatcoaches. Sindsdien zijn alle jongeren potentiële criminelen, op zijn minst berokkenaars van overlast. Verspreid moeten ze worden, gescheiden van elkaar en opgejaagd. Investeren in jongeren staat tegenwoordig gelijk aan investeren in ordetroepen. Zoals groepen voetbalsupporters steevast als potentiële hooligans worden beschouwd, behandeld en verdomd, ze gaan zich er nog naar gedragen ook, zo projecteert de lokale overheid in mijn Vogelaarwijk een boosaardig beeld op groepen jongeren. Omdat sommige jongens zich als groep misdragen (ik zou zeggen: een ouderwetse taak voor de ouderwetse politie), worden alle jongeren doelwit van de nieuwe repressie.

Door de spleet van de gordijnen zie ik de overbuurjongen naar buiten gaan, wachtend op zijn vrienden die hem met de scooter ophalen om ergens wat te roken en te kletsen. Zoals het hoort. Als de ordetroepen hem tenminste niet de pas afsnijden.

Metz leest de krant

Golfbeweging

Trots Op Nederland is een beweging en kent geen leden. Rita is de baas, beslist met haar vertrouwelingen over wie wel of niet een plaatsje in haar bewging verdient en ze hoeft geen verantwoording af te leggen.

De Partij Voor de Vrijheid is in tegenstelling tot wat de naam suggereert geen partij met leden, maar met slechts één lid: Blonde Geert. Zelfs zijn fractiegenoten in de Tweede Kamer zijn geen lid, dat is slechts voorbehouden aan het de Leider.

Het autocratisch leiderschap is weer in de mode, zoals in de jaren zeventig het democratisch leiderschap zijn toppunt bereikte. Democratisch leiderschap is soms hinderlijk, autocratisch leiderschap is meestal gevaarlijk.
Ik vrees dat die hang naar autocratisch leiderschap nog wel even doorzet en dat de top van de golf nog niet is bereikt. Deze anti-democratische ontwikkeling is geen onderwerp in de pers en andere media.
Men aanvaardt het als een gegeven en dat maakt mij een beetje bang.


freek

Langer

...melkpak van Albert Heijn...

Dat vernieuwing doorgaans geen verbetering oplevert, wisten we al.

Dat een beetje fatsoenlijk met de Nederlandse taal omgaan, niet past bij de moderne tijd, heb ik ook begrepen.

Maar om nu een datum langer te noemen als je wilt uitdrukken dat het langer duurt eer de datum bereikt is dan we tot nu toe gewend waren, nee, dat gaat er niet in.

Nu niet en langer ook niet.

Metz leest de verpakking

Kiezen

Kleinzoon rijdt, vergezeld van ouders en zusje, bij Lemmer onze provincie binnen, ziet een Friese wimpel en scandeert meteen de naam van mijn cluppie, want dat heb ik er ingeramd: 'Heerenveen, Heerenveen'
Zijn vader is, sinds ik hem ooit meenam naar de gezinstribune van Ajax, van deze club supporter en kan, begrijpelijk, de voorkeur van zijn zoon moeizaam accepteren.
Daarom legt hij nog's uit dat papa voor Ajax is en zelfs mama doet een duit in het zakje door deze voorkeur onvoorwaardelijk te steunen.
"En waar ben jij nou voor?', vraagt mijn zoon, na deze hersenspoeling.
Mijn kleinzoon kijkt vlak uit het autoraam. Volgens zijn instinct moet hij nu kiezen voor de solidariteit met zijn ouders en hij zegt: 'Dat weet ik niet'.

freek

Houding

Wij hebben een beetje raar gemeentebestuur. Dat bestuur neemt besluiten waarin staat dat zij voortaan een positieve grondhouding zal aannemen. Vooral als er tricky bouwplannen worden ingediend, die nogal schade toebrengen aan ons open landschap, regent het positieve grondhoudingen, in plaats van ja of nee te zeggen.

Die term is niet gejat van één of andere sergeant-majoor (Ga in de positieve grondhouding staan...), maar is geleend van de vroegere woordkunstenaar R. Lubbers. Een positieve grondhouding is in hoge mate verneukeratief. Het schept namenlijk twee verwachtingen; de indiener van het bouwplan denkt dat het wel snor zit en de bezwaarden krijgen vaderlijk van de burgemeester te horen, die zijn kinderen liefdevol de regels van de democratie nog één keer uitlegt,'U krijgt straks alle kans nog, als de wettelijke procedure start, om uw bezwaren kenbaar te maken... !)

Dat 'starten' begint meestal een jaar later, de aanvrager heeft veel tijd en geld in het ontwerp gestoken, ons bestuur is al twee keer een maquette komen bekijken en herinnert zich uitsluitend nog haar positieve grondhouding van een jaar geleden. Hoofdschuddend gooien ze alle bezwaren in de prullenmand en hebben de bezwaarden weer's lekker gefopt.

freek

stapelen 68

Het miezerde een groot gedeelte van de ochtend in de ecokathedraal, maar toen ik er 's ochtends om acht uur arriveerde scheen nog een waterig zonnetje. Dat zonnetje en de opkomende lente activeerde tientallen vogels in de kathedraal om hun territorium af te bakenen en verleidingskunst te etaleren. Het floot, zong, sloeg, koerde, en krijste dat het een lieve lust was. Een een tropisch regenwoud, die ecokathedraal.
Wij stapelaars hadden andere dingen aan ons hoofd; Siebe ploeterde opgewekt in z'n eentje aan een toren van tien meter, Berend, Johan en ik, zochten het wat kleinschaliger, door een keermuurtje te bouwen en als gezang van de week kwam 'Annabel, ik ben niets zonder jou, Annabel', naar boven drijven. Wellicht had dat ook te maken met de olifant in Emmen, Annabel, die was gevallen en toen doodgegaan.


freek

Stopknop

Vanmiddag om half zes gehoord in de radio nieuwsberichten: in Veenendaal heeft een buschauffeur een groep passagiers naar het politiebureau gebracht omdat ze op de stopknop hadden gedrukt ZONDER bij de halte uit te stappen. De politie heeft alle gegevens van deze groep genoteerd en ze naar huis gestuurd omdat ze niet konden achterhalen wie er precies op de stopknop had gedrukt.
Gelukkig heeft de radio ook een stopknop.
Heb ik op gedrukt.

Metz luistert radio

Gevonden

Mijn blik wordt scherper, al had ik wel een beetje de hulp van achterbuurvrouw Els nodig, die mij tipte: in de els en/of berk achter de boerderij van Albert zitten uilen. Er heen en na wat speuren ontdekte ik negen ransuilen, die verspreid in de kruin hun roestplek hadden ingenomen. Ik was zo opgewonden, dat ik voorbijgangers, waaronder een fietser en een automobilist staande hield om ze naar dit fenomeen te laten kijken. Niemand vond dit erg en we stonden met z'n allen een poosje te kijken. De ransuilen keken naar ons; dat zag je als iemand wegging, dan draaiden hun uilenkopjes mee. Ik heb een foto genomen, waar vijf van de negen uilen op staan. En nog één met eentje. Klik wel op de foto's om ze groter te maken. Dan zie je onze gevederde vrienden het het beste.

freek

Feest

Dit weekend was het zover. Het plaatselijk koor waarin vrouw de sterren van de hemel zingt bestond zoveel jaar en hield een feestelijke bijeenkomst met een lopend buffet. Dit alles in een luxe verbouwde deel van een boerderij aan de boorden van ons meertje. Wij zaten zoals het hoort aan lange tafels en schepten nog eens bij. Tussen de bedrijven door werden veel goede en mooie woorden gesproken en werden 'stukjes' opgevoerd. Zo was er een prachtscene van twee dames bij de kapper, die onder het permanentje zetten, het wel en wee van het koor bespraken. Ook was er een koorlid die het presteerde om de namen van alle vierenveertig koorleden in een lang gedicht een plaats te geven en tenslotte zorgde een uitvoering van een op maat gesneden aflevering van het aloude Farce Majeur, voor de nodige hilariteit.

Tegen een uur of tien, was het afgelopen. Dat lijkt vroeg, maar we waren al vanaf drie uur bezig met bunkeren en praten en daar komt bij dat de gemiddelde leeftijd van ons dorpskoor niet meer zo piep is.


freek

Voorjaar 2009

Ik maakte zaterdag mijn ommetje en hoorde, dit jaar voor het eerst, het mij bekende 'ieuw-wiet, ieuw-wiet'. Tussen de slordige eskaders van meeuwen en kraaien zag ik het eerste verliefde kievitenstelletje sierlijke curves in de lucht maken. Ik ben slapend lid van de Bond van Friese Vogelbeschermings Wachten, dus ik wacht niet, maar doneer wel. Bovenstaande vereniging heeft een ietwat hybride karakter. Enerzijds zijn de leden verwoede eierzoekers in het veld, anderzijds beschermen ze na 1 april de nesten van de weidevogels, overleggen met boeren en tellen jongen.
Buurman Jan is zo'n typ; hij heeft een scherp oog voor alles wat vliegt. Zo meldde hij onlangs dat vorig jaar in een boom waar ik duizend keer langs loop een slechtvalk had gebroed en dat er vier jongen waren uitgevlogen. Ik had nooit niks gezien.
Maar zaterdag zag ik mijn eerste kieviten van dit seizoen. Het eerste kievitsei is nog niet gevonden, maar zij waren er druk mee bezig.


freek