Zadelplezier

Op Eerste Pinksterdag is het voor ons huis een drukte van belang. Het lijkt wel of alle oudjes van mijn generatie de e-bike hebben gepakt om samen of met een hele troep een ommetje te fietsen. Die rijwielen worden dan na een uurtje voor mijn deur gestald omdat het koffietijd is en tegenover mijn huis een etablissement wordt uitgebaat waar men eten en drinken kan bekomen.
Dus op naar de koffie en het appelgebak, dat uit de vriezer, via de magnetron op het bordje belandt.
 'Slagroom mevrouw'? En hup, een fluim uit de spuitbus.
Wat de bejaarde sporters niet in de gaten hebben, is dat de kolonie kauwtjes,die zich in onze dorpsstraat ophoudt, zich massaal op de geparkeerde fietsen storten. Veel mensen van mijn leeftijd hebben namelijk een zadelovertrekje tegen een doorzitbips en de kauwtjes zien hier onmiddellijk bouwmateriaal voor hun nesten in.  Ze staan op elk zadel met een overtrekje en plukken en hakken de pluizige draden los, om dan met forse katoenpluimen in de snavel weg te vliegen.
Menig senior, die voldaan terugkeert naar zijn/haar fiets kijkt eerst verbluft naar het zadelovertrekje en daarna spiedend rond.
De kauwtje maken ruzie in de leilindes en ik zit laf te grijnzen achter de vitrage.

freek

Spiritueel

Wij kunnen binnenkort weer spiritueel uit ons dak, want medium Anita houdt een avondje waar de hele bups aan levensvragen kan worden voorzien en opgelost. Anita, schrijft het persbericht in ons suffertje, ziet haar werk als missie om 'de wereld collectief met andere hulpverleners een handje te helpen.' Wij kunnen voor een tientje deelgenoot worden van deze missie en dat lijkt me wel wat, want als extra atractie verloot Anita, bij zeventig bezoekers of meer, een gratis telefonisch consult. Dat is natuurlijk een publiekstrekker zo'n actie.
Als ik dat win, vraag ik Anita hoe het er met de wereld voorstaat. Ik denk dat ze zegt dat het nog beroerder wordt, maar dat het uiteindelijk weer beter gaat.

freek

Koningslinde

Er is een Koningslinde aan onze neus voorbij gegaan.
Wij van ons dorp hadden een mooi plekje uitgezocht in een opengevallen stormgat in een rij oude lindebomen in onze dorpsstraat. Maar de gemeente vond dat hij daar ' niet zou opvallen'. Ze willen een Koningslinde op een solitaire plaats met een hekje er om heen en dat terwijl onze koning probeert om zo min mogelijk aan gewichtigdoenerij te doen, zich graag onder het volk begeeft en het liefst Lex genoemd wil worden. Maar onze bestuurders hebben wellicht Wilhelmina nog voor ogen.
De Koningslinde komt er dus niet, maar ze hebben ons wel een normale linde beloofd om het gat, dat al vijfentwintig jaar bestaat in onze rij lindes, op te vullen.
De koning komt ergens alleen te staan; met een hekje er om heen.

freek

Stapelen 119

Gisteren bezoek in de ecokathedraal. Een dertigtal architectuurstudenten uit Aarhus (Den) had van ons gehoord en kwam op bezoek. Ik was aan de beurt om een praatje te houden. Ik had stapelaar Siebe eens over een studie  gehoord over de oorsprong van de huidige Friese bevolking. Dat zijn dus Denen volgens Siebe. Tijdens de Grote Volksverhuizing tussen 300 en 400 n.Chr zijn die hier terecht  gekomen, terwijl de oospronkelijke Friezen het hazenpad naar Engeland kozen.
Leuk, dacht ik, om met een grapje te beginnen over onze verwantschap, maar deze binnenkomer stierf in schoonheid, omdat van de dertig studenten er slechts drie Denen waren. De rest kwam all over Europe
Ik ben toen maar gauw met een serieus onderwerp begonnen: de filosofie achter ons bouwen, maar daar kom ik nooit zo goed uit!

(klik op foto voorvergroting)

schaften met Denen



freek

overkill 2?

Ons prachtblad (sinds 1752 ) bericht dat de trein van Groningen naar Leeuwarden tussen Grijpskerk en Buitenpost is gestopt voor een pasgeboren kalf in de sloot. Samen met een aantal passagiers probeerde de treinmachinist het dier op het droge te krijgen. De trein liep drie kwartier vertraging op.
Trouwens, het beestje op het droge hijsen lukte niet; klaarblijkelijk wilde niemand van de passagiers een nat pak halen, door de sloot in te stappen om het kalf naar de kant te manoeuvreren.
De brandweer van Burgum klaarde uiteindelijk dat klusje en daarmee wordt de aaibaarheidsfator van het bericht teniet gedaan.
Als je stopt pak je ook door!

freek

Overkill?

Toen ik jong was, een tijdje geleden, zag ik wel's een zeilboot omslaan. De bemanning dobberde dan een tijdje rond de boot; soms gingen ze op de kiel staan om de boel weer rechtop te krijgen; soms werden ze bibberend aan boord genomen van een ander schip in de buurt en zorgde een motorbootje met een lijn dat het omgeslagen scheepje naar een jachthaven werd gesleept. En daar werd dan nog even nagepraat.
Dat gaat nu anders. In ons meer, waar je overal, behalve in de vaargeul kunt staan, sloeg vrijdag een polyvalk om. Er waren nogal wat zeilscheepjes in de buurt want het was snippertijd tussen Hemelvaartsdag en zondag. Ik citeer het nieuwsbericht op internet:
'Vanwege het incident werden naast de brandweerkorpsen van Langweer en Joure, ook de duikploeg van Sneek, de ambulanceboot van Sneek en een traumahelicopter gealarmeerd. Hun inzet bleek al snel niet nodig .'

Zou dit nu een gevalletje zijn van dat 'de voorziening de behoefte schept?'

freek

Giro

Met dank aan de crisis heb ik de tijd om de Giro te volgen. Laat ik het twitterkort houden: met deze  Giro heb ik geen Tour meer nodig. En dankzij de BRT nu, hoef ik straks Freeks vriend MRT niet maar aan te horen.
Het is al met al een frisse meimaand met spannende namiddagtelevisie. Een warme julimaand met lange fietstochten langs velden vol koolzaad, zonnebloemen en lavendel, ligt in het verschiet.

Metz kijkt televisie

UEFA

"Voetballen op een echt UEFA-voetbalveld, welk kind wil dat nou niet?" staat in de overheidsbode. Welnu, om maar met de deur in huis te vallen: mijn kinderen willen dat niet. Die willen niet voor het karretje van een poenerige oplichtersbende worden gespannen.
Wat is hier aan de hand? Op het stenen strookje met doeltjes en klimtoestellen aan de Kramatweg, de plek waar generaties kinderen van de Flevoparkschool menig speelkwartier rondsliertten, heeft het stadsdeel een - even ademhalen - UEFA Grassroots Day Pitch neergelegd. Dat is een lapje kunstgras met een hek erom. Kost 100 duizend euro maar daar krijg je komende dinsdag bij de opening wel een uur lang Michel Platini en Patrick Kluivert bij cadeau, opvoeders par excellence.
Tikkertje en gewoon ouwehoeren, dat deden mijn kinderen op de plek waar nu een - gaan we weer - UEFA Grassroots Day Pitch voetballen voorschrijft. Zit er misschien een gedachte achter? Ja, zo blijkt als we verder lezen: "De gedachte achter de 'Grassroots' veldjes is om alle kinderen de kans te geven om zijn of haar talenten te ontwikkelen." Gelukkig zijn mijn kinderen te oud om onder de voetbalknoet van de overheid te vallen. Hun talenten liggen namelijk elders, godzijdank buiten bereik van UEFA en lokale overheid.
Eén troost: over een paar jaar komt er geheid een postzegelpark op het dan schimmelende kunstgrasveldje met die verroeste hekken. Hopelijk beslist de buurt tegen die tijd dat er een lapje asfalt wordt neergelegd waar kinderen zelf invulling aan kunnen geven. Een doeltje en een klimrek volstaan.

Metz in de buurt

'Onnodige telefoongesprekken'

De laatste maanden spreek ik af en toe mensen uit overheidsland (van gemeenten, van de Sociale Verzekeringsbank, van de Nationale Ombudsman, van woningbouwverenigingen, van het Centraal Administratiekantoor, van de Belastingsdienst) over één enkel onderwerp: hoe communiceer je met de burger? Als het even kan niet met brieven en emails, roepen ze in koor. Schriftelijk gedoe leidt namelijk onherroepelijk tot misverstanden, onrust en paniek. En als er een probleem in de lucht hangt escaleert dat geheid wanneer de overheid brieven en emails gaat terugsturen. Het ouderwetse bellen wordt herontdekt, en ook het gewoon met elkaar praten terwijl je in dezelfde ruimte zit. Het gesprek dus, face-to-face heet dat tegenwoordig. Sommige organisaties gooien zelfs helpdesken overboord, schaffen toetsmenu's af, sturen communicatiestrategen de laan uit.
Het stadsdeel waar ik laatst over de gang liep, verkeert nog in de waan dat schriftelijk en digitaal beter is dan contact tussen mens en mens.

Metz loopt op de gang  

Stapelen 118

Hoe bouwen wij een toren?
Zie foto 1

 

 1
 

Deze toren is massief, maar de constructie kent twee principes.

Principe 1 gaat over de buitenkant van de toren.
Leg een fundament van trottoirbanden die redelijk waterpas liggen. Zie foto 2
 

2



 

 

Bouw op dit fundament een carré van klinker of tegels; zorg dat het geheel waterpas blijft, ga door met stapelen zolang je zin hebt.



Zie foto 3

3

 

 

Principe 2 wordt gehanteerd bij de 'vulling van de carré.

Dit gebeurt met restmateriaal wat niet stapelbaar is.

Zie foto 4



4

 

Dek de bovenkant van de toren weer af met klinkers, tegels of aarde.

Men komt boven op de toren door een trapje van tegels te maken.

Zie foto 5

 

5

(klik op foto's voor vergroting)



 

 

De toren is nu klaar en na twintig jaar heeft de natuur de toren weer in bezit genomen.

 

freek





 

Plas

Gisteren de Dikkop 2 onder stoom gebracht en de wijde wereld in gevaren. Na twee uurtjes opstomen, aangemeerd aan een steiger bij de Blauwgraslanden tussen Akkrum en Akmarijp. Dit moet de stilste plek van Nederland zijn. Geen geluid in de nabijheid, geen achtergrondlawaai, geen spoor -of autoweg aan de horizon, alleen maar weiland en water. Een overvliegende grutto verstoorde even de intense stilte,  'grittoo,grittoo', maar dat was hem vergeven. We voeren verder en terug over het Snekermeer. Bij het verbindingsvaartje met het Jentjemeer hadden natuurbeschermers en boeren een stukje weiland plas-dras gemaakt en zie,... tientallen grutto's staken hier hun snavel in het slik.
Ik kreeg een brok in mijn keel:'With a Little Help from My Friends'.

freek

Dronken

Alle media besteden aandacht aan human interest stories over de Tweede Wereldoorlog. Kinderen van foute ouders, overlevenden van de concentratiekampen. oude verzetstrijders, iedereen komt weer aan bod. Toppers waren dit jaar,wat mij betreft,de tv uitzending over de familie Birnbaum, die in Bergen-Belsen met grenzeloze liefde ouderloze kinderen door het kamp hielp en de film De Baby, een zoektocht naar de waarheid achter de adoptie van een joods meisje in de oorlog, met een onthutsend slot.
Ons prachtblad (sinds 1752) deed ook een duit in het zakje door de Canadese veteraan Boyd Affleck (87) te interviewen, die met zijn bataljon Harlingen op de Duitsers had veroverd.
Dat ging gemakkelijk want de meeste Duisters waren dronken. Zelf de scherpschutter in de vuurtoren schoot maar wat om zich heen.
De krant vat samen: 'Waarom ze zich lieten vollopen kan hij (Affleck) niet bedenken.'
Met de kennis van nu lijkt me dat niet zo moeilijk!

freek

Luchtgevecht

Ik  liep op het polderdijkje toen ik getuige was van een adembenemend luchtgevecht. Een vijandelijke jachtbommenwerper kwam vanaf de horizon aanvliegen. Onmiddellijke steeg een SAAB Viggen gevechtsvliegtuig op om het gevaar te keren. De jachtbommenwerper, aan het vliegbeeld te zien een slechtvlak, klom naar hogere sferen, maar de Viggen, vermomd als scholekster liet zich niet kennen en schroefde mee omhoog.
De jachtbommenwerper deed enkele schijnaanvallen, maar de Viggen draaide mee en viel een paar keer onverhoeds aan.
Na een mnuutje was de slechtvalk buiten de grenzen van het  territorium van de scholekster en deze keerde laagvliegend en met veel overwinningslawaai terug naar zijn basis.

freek

Heer

In ons prachtblad (sinds 1752) staat een interview met de jonkheer (89).  De oude baas is in deze contreien grootgrondbezitter en was dominee van de kerk in ons dorp en zit daar nu nog regelmatig in de 'Herenbank' .
De jonkheer was ook kamerheer van de koningin en is fier op zijn 'Royal Connection'.
'Ik wandelde nog aan de hand van koningin-regentes Emma' zo laat hij weten in onze krant.

Ik herinner me uit vroegere dagen dat de jonkheer eens zuigend werd geïnterviewd, ik meen door Hans Verhagen van de VPRO, over het feit dat hij als kamerheer niet was uitgenodigd voor de trouwpartij van Beatrix met Claus. De jonkheer zat er pontificaal maar beteuterd bij en was een willig en naïef slachtoffer van de interviewtechniek van Verhagen.
Ik woonde toen ver van de jonkheer, maar kende zijn naam van heel vroeger en moest grijnzen. Dat was eigenlijk sneu, omdat je van een Friese landjonker niet mag verwachten dat hij mans genoeg is om Verhagen te weerstaan. Het interview legde de ijdelheid van de jonkheer haarfijn bloot.

Terug naar het heden. De jonkheer gaat in het interview  met ons prachtblad 'vol op het orgel' over zijn werk als kamerheer. Hij heeft de koningin nogal wat ingefluisterd, gevraagd en ongevraagd, zegt hij.
Eén keer zag de jonkheer een forse druppel aan de neus van Claus, nam onmiddellijk de prins terzijde en reikte hem zijn zakdoek aan.  'Veegt u uw neus maar even af; zo wilt u niet op de foto belanden', aldus de kamerheer.

Ook hier wint weer de ijdelheid het van de discretie, die een kamerheer hoort te hebben.

freek

Stapelen 117

(klik op foto voor vergroting)

Deze foto is genomen om 10.00, de dertigste april, 2013. Ver weg in Amsterdam werden de documenten getekend voor een nieuw koningschap en in de eco-kathedraal ging de natuur zijn gang.

freek